قورئانا پیرۆز › سورەتا آل عمران › ئایەتا ٧٥
سورەتا آل عمران · ئایەتا ٧٥ ب تەفسیرا کوردی
Ali Imran
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَلَا تُؤۡمِنُوٓاْ إِلَّا لِمَن تَبِعَ دِينَكُمۡ قُلۡ إِنَّ ٱلۡهُدَىٰ هُدَى ٱللَّهِ أَن يُؤۡتَىٰٓ أَحَدٞ مِّثۡلَ مَآ أُوتِيتُمۡ أَوۡ يُحَآجُّوكُمۡ عِندَ رَبِّكُمۡۗ قُلۡ إِنَّ ٱلۡفَضۡلَ بِيَدِ ٱللَّهِ يُؤۡتِيهِ مَن يَشَآءُۗ وَٱللَّهُ وَٰسِعٌ عَلِيمٞ ﴿٧٣﴾
وهوين باوه‌رییێ ب كه‌سێ نه‌ئينن، ب تنێ ب وى نه‌بت يێ دويكه‌فتنا دينێ هه‌وه كرى وبوويه جوهى، ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر تو بێژه وان: هندى ڕێنيشادانا بۆ باوه‌رییا دورسته ڕێنيشادانا خودێیه. ووان گۆت: ئه‌و زانينا ل نك هه‌وه هه‌ى بۆ موسلمانان نه‌بێژن نه‌كو ئه‌و وێ بۆ خۆ ژ هه‌وه بگرن، ڤێجا ئه‌و ژى د وێ چه‌ندێ دا وه‌كى هه‌وه لێ بێن، وئه‌و ژ هه‌وه چێتر لێ بێن، يان ژى ئه‌و وێ بۆ خۆ ل نك خودايێ هه‌وه بكه‌نه هێجه‌ت وپێ بشێنه هه‌وه. تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان: هندى دان وقه‌نجى وهه‌مى كارن ب ده‌ستێ خودێنه و ب فه‌رمانا وينه، ئه‌و وان دده‌ته وى يێ وى بڤێت ژ وان يێن باوه‌رى ب وى وپێغه‌مبه‌رێ وى ئيناى. وخودێ فره‌هێ زانايه، وى ب زانين ودانا خۆ هه‌مى چێكرییێن خۆ يێن هێژاى قه‌نجییێن وى ڤه‌گرتينه.
يَخۡتَصُّ بِرَحۡمَتِهِۦ مَن يَشَآءُۗ وَٱللَّهُ ذُو ٱلۡفَضۡلِ ٱلۡعَظِيمِ ﴿٧٤﴾
هندى خودێیه يێ وى بڤێت ژ به‌نییێن خۆ ب پێغه‌مبه‌رينییێ ونيشادانا شريعه‌تێن پێكهاتيتر تايبه‌ت دكه‌ت. وخودێ خودانێ سه‌راتى وقه‌نجییا مه‌زنه.
۞وَمِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ مَنۡ إِن تَأۡمَنۡهُ بِقِنطَارٖ يُؤَدِّهِۦٓ إِلَيۡكَ وَمِنۡهُم مَّنۡ إِن تَأۡمَنۡهُ بِدِينَارٖ لَّا يُؤَدِّهِۦٓ إِلَيۡكَ إِلَّا مَا دُمۡتَ عَلَيۡهِ قَآئِمٗاۗ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ قَالُواْ لَيۡسَ عَلَيۡنَا فِي ٱلۡأُمِّيِّـۧنَ سَبِيلٞ وَيَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ ٱلۡكَذِبَ وَهُمۡ يَعۡلَمُونَ ﴿٧٥﴾
و ژ خودانێن كيتابێ ژ جوهییان هه‌يه يێ ئه‌گه‌ر تو ماله‌كێ مه‌زن بده‌يه ڤێ دێ ل ته زڤڕينت بێ خيانه‌تێ بكه‌ت، و ژ وان هه‌يه يێ ئه‌گه‌ر تو ديناره‌كا ب تنێ بده‌يه ڤێ ئه‌و ل ته نازڤڕينت ئه‌گه‌ر تو خۆ پێڤه نه‌وه‌ستينى. وئه‌گه‌را ڤێ چه‌ندێ باوه‌رییا وان يا خرابه يا كو وه ل وان دكه‌ت ئه‌و مالێ عه‌ره‌بان بێ حه‌ق بۆ خۆ حه‌لال بكه‌ن، وبێژن: چو گونه‌هـ د خوارنا مالێ وان دا بۆ مه نينه؛ چونكى خودێ ئه‌و بۆ مه يێ حه‌لال كرى. وئه‌ڤه دره‌وه‌كه ئه‌و ژ كيسێ خودێ دكه‌ن، ئه‌و ب ده‌ڤێ خۆ دبێژن، وئه‌و دزانن كو ئه‌و ددره‌وينن.
بَلَىٰۚ مَنۡ أَوۡفَىٰ بِعَهۡدِهِۦ وَٱتَّقَىٰ فَإِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلۡمُتَّقِينَ ﴿٧٦﴾
به‌لێ مه‌سه‌له وه نينه وه‌كى ئه‌ڤ دره‌وينه دبێژن، چونكى هندى مرۆڤێ ب ته‌قوايه ئه‌وه يێ وێ سۆزا خۆ ب جهـ بينت يا وى دايه خودێ، وه‌كى زڤڕاندنا ئێمانه‌تى وباوه‌رى ئينانا ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى وپێگيرییا ب ڕێ وشريعه‌تێ وى، و ژ خودێ بترست وفه‌رمانێن وى ب جهـ بينت. وخودێ حه‌ز ژ ته‌قواداران دكه‌ت ئه‌وێن خۆ ژ شركێ وگونه‌هان دده‌نه پاش.
إِنَّ ٱلَّذِينَ يَشۡتَرُونَ بِعَهۡدِ ٱللَّهِ وَأَيۡمَٰنِهِمۡ ثَمَنٗا قَلِيلًا أُوْلَـٰٓئِكَ لَا خَلَٰقَ لَهُمۡ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ ٱللَّهُ وَلَا يَنظُرُ إِلَيۡهِمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمۡ وَلَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ ﴿٧٧﴾
هندى ئه‌ون يێن په‌يمانا خودێ وئه‌و شيره‌تا وى يا د وان كيتابان دا هاتى يێن وى بۆ پێغه‌مبه‌رێن خۆ هنارتين، ب بهایه‌كێ كێم وبێ خێر ژ په‌رتالێ دنيايێ دگوهۆڕن، ئه‌و ل ئاخره‌تێ دبێ بارن ژ خێرێ، وخودێ د گه‌ل وان نائاخڤت ب وێ ئاخفتنا وان كه‌يف پێ بێت، و ل ڕۆژا ڕابوونێ ئه‌و ب چاڤێ دلۆڤانییێ به‌رێ خۆ ناده‌ته وان، ووان ژ قڕێژا گونه‌هێ وكوفرێ پاقژ ناكه‌ت، وعه‌زابه‌كا ب ئێش بۆ وان هه‌يه.