قورئانا پیرۆز › سورەتا آل عمران › ئایەتا ٧٧
سورەتا آل عمران · ئایەتا ٧٧ ب تەفسیرا کوردی
Ali Imran
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
۞وَمِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ مَنۡ إِن تَأۡمَنۡهُ بِقِنطَارٖ يُؤَدِّهِۦٓ إِلَيۡكَ وَمِنۡهُم مَّنۡ إِن تَأۡمَنۡهُ بِدِينَارٖ لَّا يُؤَدِّهِۦٓ إِلَيۡكَ إِلَّا مَا دُمۡتَ عَلَيۡهِ قَآئِمٗاۗ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ قَالُواْ لَيۡسَ عَلَيۡنَا فِي ٱلۡأُمِّيِّـۧنَ سَبِيلٞ وَيَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ ٱلۡكَذِبَ وَهُمۡ يَعۡلَمُونَ ﴿٧٥﴾
و ژ خودانێن كيتابێ ژ جوهییان هه‌يه يێ ئه‌گه‌ر تو ماله‌كێ مه‌زن بده‌يه ڤێ دێ ل ته زڤڕينت بێ خيانه‌تێ بكه‌ت، و ژ وان هه‌يه يێ ئه‌گه‌ر تو ديناره‌كا ب تنێ بده‌يه ڤێ ئه‌و ل ته نازڤڕينت ئه‌گه‌ر تو خۆ پێڤه نه‌وه‌ستينى. وئه‌گه‌را ڤێ چه‌ندێ باوه‌رییا وان يا خرابه يا كو وه ل وان دكه‌ت ئه‌و مالێ عه‌ره‌بان بێ حه‌ق بۆ خۆ حه‌لال بكه‌ن، وبێژن: چو گونه‌هـ د خوارنا مالێ وان دا بۆ مه نينه؛ چونكى خودێ ئه‌و بۆ مه يێ حه‌لال كرى. وئه‌ڤه دره‌وه‌كه ئه‌و ژ كيسێ خودێ دكه‌ن، ئه‌و ب ده‌ڤێ خۆ دبێژن، وئه‌و دزانن كو ئه‌و ددره‌وينن.
بَلَىٰۚ مَنۡ أَوۡفَىٰ بِعَهۡدِهِۦ وَٱتَّقَىٰ فَإِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلۡمُتَّقِينَ ﴿٧٦﴾
به‌لێ مه‌سه‌له وه نينه وه‌كى ئه‌ڤ دره‌وينه دبێژن، چونكى هندى مرۆڤێ ب ته‌قوايه ئه‌وه يێ وێ سۆزا خۆ ب جهـ بينت يا وى دايه خودێ، وه‌كى زڤڕاندنا ئێمانه‌تى وباوه‌رى ئينانا ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى وپێگيرییا ب ڕێ وشريعه‌تێ وى، و ژ خودێ بترست وفه‌رمانێن وى ب جهـ بينت. وخودێ حه‌ز ژ ته‌قواداران دكه‌ت ئه‌وێن خۆ ژ شركێ وگونه‌هان دده‌نه پاش.
إِنَّ ٱلَّذِينَ يَشۡتَرُونَ بِعَهۡدِ ٱللَّهِ وَأَيۡمَٰنِهِمۡ ثَمَنٗا قَلِيلًا أُوْلَـٰٓئِكَ لَا خَلَٰقَ لَهُمۡ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ ٱللَّهُ وَلَا يَنظُرُ إِلَيۡهِمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمۡ وَلَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ ﴿٧٧﴾
هندى ئه‌ون يێن په‌يمانا خودێ وئه‌و شيره‌تا وى يا د وان كيتابان دا هاتى يێن وى بۆ پێغه‌مبه‌رێن خۆ هنارتين، ب بهایه‌كێ كێم وبێ خێر ژ په‌رتالێ دنيايێ دگوهۆڕن، ئه‌و ل ئاخره‌تێ دبێ بارن ژ خێرێ، وخودێ د گه‌ل وان نائاخڤت ب وێ ئاخفتنا وان كه‌يف پێ بێت، و ل ڕۆژا ڕابوونێ ئه‌و ب چاڤێ دلۆڤانییێ به‌رێ خۆ ناده‌ته وان، ووان ژ قڕێژا گونه‌هێ وكوفرێ پاقژ ناكه‌ت، وعه‌زابه‌كا ب ئێش بۆ وان هه‌يه.
وَإِنَّ مِنۡهُمۡ لَفَرِيقٗا يَلۡوُۥنَ أَلۡسِنَتَهُم بِٱلۡكِتَٰبِ لِتَحۡسَبُوهُ مِنَ ٱلۡكِتَٰبِ وَمَا هُوَ مِنَ ٱلۡكِتَٰبِ وَيَقُولُونَ هُوَ مِنۡ عِندِ ٱللَّهِ وَمَا هُوَ مِنۡ عِندِ ٱللَّهِۖ وَيَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ ٱلۡكَذِبَ وَهُمۡ يَعۡلَمُونَ ﴿٧٨﴾
و ژ جوهییان كۆمه‌ك هه‌يه وه‌ربادانێ دئێخنه گۆتنێ، وئاخفتنا خودێ دگوهۆڕن؛ دا خه‌لكى وه‌سا تێ بگه‌هينن كو ئه‌ڤه ژ گۆتنا خودێیه، كو ته‌وراته، وئه‌و ب خۆ نه ژ وێيه، وئه‌و دبێژن: ئه‌ڤه ژ نك خودێیه وى ب وه‌حى بۆ پێغه‌مبه‌رێ خۆ مووسایى هنارتییه، وئه‌و ب خۆ نه ژ نك خودێیه، وئه‌و ژ به‌ر دنيايا خۆ دره‌وێ ل سه‌ر ناڤێ خودێ دكه‌ن، وئه‌و دزانن كو ئه‌و ددره‌وينن.
مَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُؤۡتِيَهُ ٱللَّهُ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡحُكۡمَ وَٱلنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُواْ عِبَادٗا لِّي مِن دُونِ ٱللَّهِ وَلَٰكِن كُونُواْ رَبَّـٰنِيِّـۧنَ بِمَا كُنتُمۡ تُعَلِّمُونَ ٱلۡكِتَٰبَ وَبِمَا كُنتُمۡ تَدۡرُسُونَ ﴿٧٩﴾
نه‌بوويه بۆ مرۆڤه‌كى كو خودێ كيتابا خۆ بۆ بينته خوارێ ووى د ناڤبه‌را خه‌لكى دا بكه‌ته حه‌كه‌م وبۆ پێغه‌مبه‌رينییێ هلبژێرت، پاشى ئه‌و بێژته مرۆڤان: هوين من بپه‌رێسن ژ بلى خودێ، به‌لكى ئه‌و دبێژت: ببنه تێگه‌هشتییێن زانا ب تشتێ هوين ژ وه‌حییا خودێ نيشا خه‌لكى دده‌ن، و ب تشتێ هوين ب تێگه‌هشتن وزانين ژێ دده‌نه خواندن.