قورئانا پیرۆز › سورەتا آل عمران › ئایەتا ٧٩
سورەتا آل عمران · ئایەتا ٧٩ ب تەفسیرا کوردی
Ali Imran
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
إِنَّ ٱلَّذِينَ يَشۡتَرُونَ بِعَهۡدِ ٱللَّهِ وَأَيۡمَٰنِهِمۡ ثَمَنٗا قَلِيلًا أُوْلَـٰٓئِكَ لَا خَلَٰقَ لَهُمۡ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ ٱللَّهُ وَلَا يَنظُرُ إِلَيۡهِمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمۡ وَلَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ ﴿٧٧﴾
هندى ئه‌ون يێن په‌يمانا خودێ وئه‌و شيره‌تا وى يا د وان كيتابان دا هاتى يێن وى بۆ پێغه‌مبه‌رێن خۆ هنارتين، ب بهایه‌كێ كێم وبێ خێر ژ په‌رتالێ دنيايێ دگوهۆڕن، ئه‌و ل ئاخره‌تێ دبێ بارن ژ خێرێ، وخودێ د گه‌ل وان نائاخڤت ب وێ ئاخفتنا وان كه‌يف پێ بێت، و ل ڕۆژا ڕابوونێ ئه‌و ب چاڤێ دلۆڤانییێ به‌رێ خۆ ناده‌ته وان، ووان ژ قڕێژا گونه‌هێ وكوفرێ پاقژ ناكه‌ت، وعه‌زابه‌كا ب ئێش بۆ وان هه‌يه.
وَإِنَّ مِنۡهُمۡ لَفَرِيقٗا يَلۡوُۥنَ أَلۡسِنَتَهُم بِٱلۡكِتَٰبِ لِتَحۡسَبُوهُ مِنَ ٱلۡكِتَٰبِ وَمَا هُوَ مِنَ ٱلۡكِتَٰبِ وَيَقُولُونَ هُوَ مِنۡ عِندِ ٱللَّهِ وَمَا هُوَ مِنۡ عِندِ ٱللَّهِۖ وَيَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ ٱلۡكَذِبَ وَهُمۡ يَعۡلَمُونَ ﴿٧٨﴾
و ژ جوهییان كۆمه‌ك هه‌يه وه‌ربادانێ دئێخنه گۆتنێ، وئاخفتنا خودێ دگوهۆڕن؛ دا خه‌لكى وه‌سا تێ بگه‌هينن كو ئه‌ڤه ژ گۆتنا خودێیه، كو ته‌وراته، وئه‌و ب خۆ نه ژ وێيه، وئه‌و دبێژن: ئه‌ڤه ژ نك خودێیه وى ب وه‌حى بۆ پێغه‌مبه‌رێ خۆ مووسایى هنارتییه، وئه‌و ب خۆ نه ژ نك خودێیه، وئه‌و ژ به‌ر دنيايا خۆ دره‌وێ ل سه‌ر ناڤێ خودێ دكه‌ن، وئه‌و دزانن كو ئه‌و ددره‌وينن.
مَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُؤۡتِيَهُ ٱللَّهُ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡحُكۡمَ وَٱلنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُواْ عِبَادٗا لِّي مِن دُونِ ٱللَّهِ وَلَٰكِن كُونُواْ رَبَّـٰنِيِّـۧنَ بِمَا كُنتُمۡ تُعَلِّمُونَ ٱلۡكِتَٰبَ وَبِمَا كُنتُمۡ تَدۡرُسُونَ ﴿٧٩﴾
نه‌بوويه بۆ مرۆڤه‌كى كو خودێ كيتابا خۆ بۆ بينته خوارێ ووى د ناڤبه‌را خه‌لكى دا بكه‌ته حه‌كه‌م وبۆ پێغه‌مبه‌رينییێ هلبژێرت، پاشى ئه‌و بێژته مرۆڤان: هوين من بپه‌رێسن ژ بلى خودێ، به‌لكى ئه‌و دبێژت: ببنه تێگه‌هشتییێن زانا ب تشتێ هوين ژ وه‌حییا خودێ نيشا خه‌لكى دده‌ن، و ب تشتێ هوين ب تێگه‌هشتن وزانين ژێ دده‌نه خواندن.
وَلَا يَأۡمُرَكُمۡ أَن تَتَّخِذُواْ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةَ وَٱلنَّبِيِّـۧنَ أَرۡبَابًاۚ أَيَأۡمُرُكُم بِٱلۡكُفۡرِ بَعۡدَ إِذۡ أَنتُم مُّسۡلِمُونَ ﴿٨٠﴾
ونه‌بوويه بۆ ئێك ژ وان فه‌رمانێ ل هه‌وه بكه‌ت كو هوين ملیاكه‌ت وپێغه‌مبه‌ران بۆ خۆ بكه‌نه خودا و ژ بلى خودێ په‌رستنێ بۆ بكه‌ن. ئه‌رێ -گه‌لى مرۆڤان- ما تشته‌كێ به‌رعه‌قله ئه‌و فه‌رمانێ ب كوفرێ ل هه‌وه بكه‌ت پشتى كو هوين بووينه موسلمان وهه‌وه خۆ ته‌سليمى خودێ كرى؟
وَإِذۡ أَخَذَ ٱللَّهُ مِيثَٰقَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ لَمَآ ءَاتَيۡتُكُم مِّن كِتَٰبٖ وَحِكۡمَةٖ ثُمَّ جَآءَكُمۡ رَسُولٞ مُّصَدِّقٞ لِّمَا مَعَكُمۡ لَتُؤۡمِنُنَّ بِهِۦ وَلَتَنصُرُنَّهُۥۚ قَالَ ءَأَقۡرَرۡتُمۡ وَأَخَذۡتُمۡ عَلَىٰ ذَٰلِكُمۡ إِصۡرِيۖ قَالُوٓاْ أَقۡرَرۡنَاۚ قَالَ فَٱشۡهَدُواْ وَأَنَا۠ مَعَكُم مِّنَ ٱلشَّـٰهِدِينَ ﴿٨١﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ل بيرا خۆ بينه ده‌مێ خودێ په‌يمانا موكم ژ هه‌مى پێغه‌مبه‌ران وه‌رگرتى: ئه‌گه‌ر من كيتاب وكاربنه‌جهى دا هه‌وه، پاشى پێغه‌مبه‌ره‌ك ژ نك من بۆ هه‌وه هات، ڕاستگۆيیا وێ يا د گه‌ل هه‌وه ديار بكه‌ت، هوين دێ باوه‌رییێ پێ ئينن وپشته‌ڤانییا وى كه‌ن. ڤێجا هه‌وه ئه‌و په‌يمان بنه‌جهـ كر وئعتراف پێ كر؟ وان گۆت: مه ئعتراف كر، وى گۆت: پا دێ هنده‌ك ژ هه‌وه بلا شاهده‌يیێ ل سه‌ر هنده‌كان بده‌ن، وشاهده‌يیێ بۆ ئوممه‌تێن خۆ ژى ب ڤێ چه‌ندێ بده‌ن، وئه‌ز د گه‌ل هه‌وه ژ شاهدانم ل سه‌ر هه‌وه و ل سه‌ر وان. وئه‌ڤه هندێ دگه‌هينت كو خودێ په‌يمان ژ هه‌ر پێغه‌مبه‌ره‌كى وه‌رگرتییه كو باوه‌رییێ ب موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن بينت، وپه‌يمان ب وێ چه‌ندێ ژ ملله‌تێن پێغه‌مبه‌ران وه‌رگرتییه.