قورئانا پیرۆز › سورەتا النبأ › ئایەتا ٢٠
سورەتا النبأ · ئایەتا ٢٠ ب تەفسیرا کوردی
An-Naba
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِ فَتَأۡتُونَ أَفۡوَاجٗا ﴿١٨﴾
ڕۆژا فريشته د (بۆڕییێ) دا پف دكه‌ت، دا ده‌ستويرى ب ڕابوونێ بێته‌دان، ڤێجا هوين كۆم كۆم دئێن، هه‌ر كۆمه‌ك د گه‌ل پێشه‌وايێ خۆ.
وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ أَبۡوَٰبٗا ﴿١٩﴾
وعه‌سمان هاته‌ڤه‌كرن، ڤێجا ده‌رگه‌هێن زێده لێ ڤه‌بوون؛ دا فريشته ژێ بێنه خوارێ.
وَسُيِّرَتِ ٱلۡجِبَالُ فَكَانَتۡ سَرَابًا ﴿٢٠﴾
و چيا پشتى موكمییێ ژ جهـ هاتنه‌برن، وبوونه له‌يلان.
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتۡ مِرۡصَادٗا ﴿٢١﴾
هندى جه‌هنه‌مه وێ ڕۆژێ ل به‌ر وان كافران دانايه يێن كو ئه‌و بۆ وان هاتییه ئاماده‌كرن.
لِّلطَّـٰغِينَ مَـَٔابٗا ﴿٢٢﴾
ئه‌و جهێ لێ زڤڕينا كافرانه.