قورئانا پیرۆز › سورەتا النحل › ئایەتا ١١٣
سورەتا النحل · ئایەتا ١١٣ ب تەفسیرا کوردی
An-Nahl
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
۞يَوۡمَ تَأۡتِي كُلُّ نَفۡسٖ تُجَٰدِلُ عَن نَّفۡسِهَا وَتُوَفَّىٰ كُلُّ نَفۡسٖ مَّا عَمِلَتۡ وَهُمۡ لَا يُظۡلَمُونَ ﴿١١١﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بيرا وان ل ڕۆژا قيامه‌تێ بينه‌ڤه ده‌مێ هه‌ر نه‌فسه‌ك دئێت به‌ره‌ڤانییێ ژ خۆ دكه‌ت، وعوزران ڤه‌دخوازت، وخودێ جزايێ هه‌ر نه‌فسه‌كێ ل دويڤ كريارا وێ وبێى زۆردارى لێ بێته‌كرن دده‌تێ، ڤێجا نه خێرێن وان كێم دكه‌ت، ونه عه‌زابا وان زێده‌تر لێ دكه‌ت.
وَضَرَبَ ٱللَّهُ مَثَلٗا قَرۡيَةٗ كَانَتۡ ءَامِنَةٗ مُّطۡمَئِنَّةٗ يَأۡتِيهَا رِزۡقُهَا رَغَدٗا مِّن كُلِّ مَكَانٖ فَكَفَرَتۡ بِأَنۡعُمِ ٱللَّهِ فَأَذَٰقَهَا ٱللَّهُ لِبَاسَ ٱلۡجُوعِ وَٱلۡخَوۡفِ بِمَا كَانُواْ يَصۡنَعُونَ ﴿١١٢﴾
وخودێ مه‌ته‌له‌ك ئينا: باژێڕێ (مه‌كه‌هێ) ژ ته‌عداكرنا دوژمنان يێ ته‌نابوو، و ژ ژيارا به‌رته‌نگ يێ پشتڕاست بوو، ڕزقێ وى ب ساناهى وخۆش ژ هه‌ر لایه‌كى ڤه به‌رفره‌هـ دهات، ئينا خه‌لكێ وى باژێرى كافرى ب قه‌نجییێن خودێ كر، وشريك بۆ وى دانان، وشوكرا وى سه‌را ڤان قه‌نجییان نه‌كر، ئينا خودێ ئه‌و ب برسێ، وترسا ژ له‌شكه‌رێ پێغه‌مبه‌رى -سلاڤ لێ بن- عه‌زابدان؛ ژ به‌ر كوفرا وان وكارێ وان يێ خراب.
وَلَقَدۡ جَآءَهُمۡ رَسُولٞ مِّنۡهُمۡ فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمُ ٱلۡعَذَابُ وَهُمۡ ظَٰلِمُونَ ﴿١١٣﴾
و ب ڕاستى خودێ بۆ خه‌لكێ (مه‌كه‌هێ) پێغه‌مبه‌ره‌ك ژ وان ب خۆ هنارت، كو موحه‌ممه‌ده -سلاڤ لێ بن-، ئه‌و وى دنیاسن وڕاستگۆيى وئه‌مانه‌تا وى دزانن، به‌لێ وان ئه‌و تشت قه‌بويل نه‌كر يێ ئه‌و بۆ وان پێ هاتى، وباوه‌رى پێ نه‌ئينا، ئينا عه‌زابه‌كا نه‌خۆش ب سه‌ر وان دا هات ژ ته‌نگاڤى وترس وبرسێ، وكوشتنا مه‌زنێن وان ل (به‌درێ) وئه‌و دزۆردار بوون بۆ خۆ كو وان شرك ب خودێ كرى، وبه‌رێ خه‌لكى ژ ڕێكا وى دايه پاش.
فَكُلُواْ مِمَّا رَزَقَكُمُ ٱللَّهُ حَلَٰلٗا طَيِّبٗا وَٱشۡكُرُواْ نِعۡمَتَ ٱللَّهِ إِن كُنتُمۡ إِيَّاهُ تَعۡبُدُونَ ﴿١١٤﴾
ڤێجا هوين -گه‌لی خودان باوه‌ران- ژ وى ڕزقى بخۆن يێ خودێ دايه هه‌وه، وبۆ هه‌وه حه‌لال وپاقژكرى، وهوين سوپاسییا خودێ بكه‌ن سه‌را قه‌نجییا وى، كو ئعترافێ پێ بكه‌ن وگوهدارییا وى بكه‌ن، ئه‌گه‌ر هوين ژ دل په‌رستنا وى دكه‌ن.
إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيۡكُمُ ٱلۡمَيۡتَةَ وَٱلدَّمَ وَلَحۡمَ ٱلۡخِنزِيرِ وَمَآ أُهِلَّ لِغَيۡرِ ٱللَّهِ بِهِۦۖ فَمَنِ ٱضۡطُرَّ غَيۡرَ بَاغٖ وَلَا عَادٖ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ ﴿١١٥﴾
هه‌ما ژ حه‌يوانه‌تان خودێ مرار يێ ل سه‌ر هه‌وه حه‌رامكرى، وخوينا رۆن ئه‌وا ل ده‌مێ ڤه‌كوشتنێ ژ به‌ر ڤه‌كوشتى دچت، وگۆشتێ به‌رازى، وئه‌و ڤه‌كوشتییێ نه بۆ خودێ هاتییه ڤه‌كوشتن، به‌لێ هه‌چییێ ژ ترسا مرنێ دا نه‌چار بوو كو تشته‌كى ژ ڤان تشتێن حه‌رام بخۆت بێى زۆردارییێ بكه‌ت، وپتر ژ پێتڤییێ نه‌خۆت، هندى خودێیه باش گونه‌هـ ژێبر بوويه بۆ وى، ويێ دلۆڤانكاره ب وى، وى عه‌زاب ناده‌ت سه‌را ڤى كارى.