قورئانا پیرۆز › سورەتا النحل › ئایەتا ٤
سورەتا النحل · ئایەتا ٤ ب تەفسیرا کوردی
An-Nahl
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
يُنَزِّلُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةَ بِٱلرُّوحِ مِنۡ أَمۡرِهِۦ عَلَىٰ مَن يَشَآءُ مِنۡ عِبَادِهِۦٓ أَنۡ أَنذِرُوٓاْ أَنَّهُۥ لَآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنَا۠ فَٱتَّقُونِ ﴿٢﴾
خودێ ژ فهرمانا خۆ فريشتهيان ب وهحییێ ب سهر وى دا دئينته خوارێ يێ وى بڤێت ژ بهنییێن خۆ يێن پێغهمبهر: كو هوین خهلكى ژ شركێ بترسينن، وئاگههدار بكهن كو ژ من پێڤهتر چو خودايێن حهق نينن، ڤێجا هوين ب كرنا وان كارێن من فهركرين وپهرستنا من ب تنێ تهقوایا من بكهن.
خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ بِٱلۡحَقِّۚ تَعَٰلَىٰ عَمَّا يُشۡرِكُونَ ﴿٣﴾
خودێ عهسمان وعهرد ب حهقییێ ئافراندينه؛ دا بهنى مهزنییا ئافراندهرێ وان پێ بزانن، وكو ئهو ب تنێیه هێژاى پهرستنێ، يێ بلند ومهزن بوویه ئهو ژ شركا وان.
خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ مِن نُّطۡفَةٖ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٞ مُّبِينٞ ﴿٤﴾
وى مرۆڤ ژ ئاڤهكا بێ بها ئافراندییه، ڤێجا دێ بينى ئهو خۆ ب هێز دئێخت ودفنبلند دكهت، ودبته خودان ههڤڕكییهكا دژوار د گهل خودايێ خۆ د مهسهلا نهباوهرى ئينانا ب ڕابوونا پشتى مرنێ دا، و د مهسهلێن دى ژى دا، وهكى دبێژت: كییه ههستى ساخ دكهتهڤه پشتى ئهو دڕزت. وئهو وى خودايى ژ بير دكهت یێ ئهو ژ چونهيێ ئافراندى.
وَٱلۡأَنۡعَٰمَ خَلَقَهَاۖ لَكُمۡ فِيهَا دِفۡءٞ وَمَنَٰفِعُ وَمِنۡهَا تَأۡكُلُونَ ﴿٥﴾
وخودێ حهيوانهتێن وهكى حێشتر وچێل وپهزان بۆ ههوه -گهلی مرۆڤان- ئافراندن، ووى د هرى وموییێ وان دا گهرم دايه، وهندهك مفايێن دى وى كرنه د شير وچهرم ولێ سوياربوونا وان دا، وهوين ژێ دخۆن.
وَلَكُمۡ فِيهَا جَمَالٌ حِينَ تُرِيحُونَ وَحِينَ تَسۡرَحُونَ ﴿٦﴾
و بۆ ههوه د وان دا جوانییهكا وهسا ههيه خۆشییێ دكهته د دلێن ههوه دا، دهمێ هوين ل ئێڤارى وان دادكهن، ودهمێ هوين سپێدێ وان بهرددهن.