قورئانا پیرۆز › سورەتا النجم › ئایەتا ١٢
سورەتا النجم · ئایەتا ١٢ ب تەفسیرا کوردی
An-Najm
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فَأَوۡحَىٰٓ إِلَىٰ عَبۡدِهِۦ مَآ أَوۡحَىٰ ﴿١٠﴾
ڤێجا خودێ ب ڕێكا جبريلی وه‌حى بۆ به‌نییێ خۆ موحه‌ممه‌دى هنارت.
مَا كَذَبَ ٱلۡفُؤَادُ مَا رَأَىٰٓ ﴿١١﴾
دلێ موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن قه‌ت د وى تشتێ وى ديتى دا دره‌و نه‌كرییه.
أَفَتُمَٰرُونَهُۥ عَلَىٰ مَا يَرَىٰ ﴿١٢﴾
ئه‌رێ هوين موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن دره‌وين ده‌رتێخن، وهه‌ڤڕكییێ د گه‌ل وى د وى تشتى دا دكه‌ن يێ وى ديتى ژ ئايه‌تێن خودايێ خۆ؟
وَلَقَدۡ رَءَاهُ نَزۡلَةً أُخۡرَىٰ ﴿١٣﴾
و ب ڕاستى موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن جاره‌كا دى ژى جبريل ل عه‌سمانێ حه‌فتێ ديتبوو.
عِندَ سِدۡرَةِ ٱلۡمُنتَهَىٰ ﴿١٤﴾
ل نك دارا سيدرێ يا دويماهییێ، يا كو تشتێ ژ عه‌ردى بلند دبت دگه‌هته وێرێ، وتشتێ د سه‌ر دا ژى دئێته وێرێ.