قورئانا پیرۆز › سورەتا النجم › ئایەتا ١٤
سورەتا النجم · ئایەتا ١٤ ب تەفسیرا کوردی
An-Najm
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
أَفَتُمَٰرُونَهُۥ عَلَىٰ مَا يَرَىٰ ﴿١٢﴾
ئه‌رێ هوين موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن دره‌وين ده‌رتێخن، وهه‌ڤڕكییێ د گه‌ل وى د وى تشتى دا دكه‌ن يێ وى ديتى ژ ئايه‌تێن خودايێ خۆ؟
وَلَقَدۡ رَءَاهُ نَزۡلَةً أُخۡرَىٰ ﴿١٣﴾
و ب ڕاستى موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن جاره‌كا دى ژى جبريل ل عه‌سمانێ حه‌فتێ ديتبوو.
عِندَ سِدۡرَةِ ٱلۡمُنتَهَىٰ ﴿١٤﴾
ل نك دارا سيدرێ يا دويماهییێ، يا كو تشتێ ژ عه‌ردى بلند دبت دگه‌هته وێرێ، وتشتێ د سه‌ر دا ژى دئێته وێرێ.
عِندَهَا جَنَّةُ ٱلۡمَأۡوَىٰٓ ﴿١٥﴾
به‌حه‌شتا (مه‌ئوايێ) يا ژڤان پێ بۆ ته‌قواداران هاتییه‌دان ل نك وى جهییه.
إِذۡ يَغۡشَى ٱلسِّدۡرَةَ مَا يَغۡشَىٰ ﴿١٦﴾
ده‌مێ ئه‌و تشتێ مه‌زن يێ ب تنێ خودێ پێ دزانت ژ فه‌رمانا وى ب سه‌ر وێ دارا سيدرێ دا دئێت.