قورئانا پیرۆز › سورەتا النمل › ئایەتا ١٣
سورەتا النمل · ئایەتا ١٣ ب تەفسیرا کوردی
An-Naml
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
إِلَّا مَن ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسۡنَۢا بَعۡدَ سُوٓءٖ فَإِنِّي غَفُورٞ رَّحِيمٞ ﴿١١﴾
به‌لێ هه‌چییێ ب كرنا گونه‌هێ پێ ل توخويبى بدانت، پاشى تۆبه بكه‌ت وباشییا تۆبێ ل شوينا خرابییا گونه‌هێ بدانت، هندى ئه‌زم ئه‌ز بۆ وى باش گونه‌هـ ژێبرێ دلۆڤانكارم، ڤێجا بلا كه‌س ژ دلۆڤانییا خودێ بێ هيڤى نه‌بت.
وَأَدۡخِلۡ يَدَكَ فِي جَيۡبِكَ تَخۡرُجۡ بَيۡضَآءَ مِنۡ غَيۡرِ سُوٓءٖۖ فِي تِسۡعِ ءَايَٰتٍ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ وَقَوۡمِهِۦٓۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمٗا فَٰسِقِينَ ﴿١٢﴾
وتو ده‌ستێ خۆ بكه د به‌ريكا خۆ دا ئه‌و دێ ده‌ركه‌ڤت سپى وه‌كى به‌فرێ، بێى كو ئێشه‌ك لێ بت ئه‌ڤه ئێك ژ نه‌ه موعجزه‌يانه يێن پشتا ته پێ دئێته‌گرتن د په‌ياما ته دا بۆ فيرعه‌ونى وملله‌تێ وى، هندى ئه‌ون ئه‌و ملله‌ته‌كن ژ فه‌رمانا خودێ دده‌ركه‌فتينه وئه‌و دكافرن.
فَلَمَّا جَآءَتۡهُمۡ ءَايَٰتُنَا مُبۡصِرَةٗ قَالُواْ هَٰذَا سِحۡرٞ مُّبِينٞ ﴿١٣﴾
ڤێجا ده‌مێ ئه‌ڤ موعجزه وه‌سا ئاشكه‌را بۆ وان هاتين كو هه‌ر كه‌سه‌كێ به‌رێ خۆ بده‌تێ ڕاستییا وان بزانت، وان گۆت: ئه‌ڤه سێره‌به‌ندییه‌كا ئاشكه‌رايه.
وَجَحَدُواْ بِهَا وَٱسۡتَيۡقَنَتۡهَآ أَنفُسُهُمۡ ظُلۡمٗا وَعُلُوّٗاۚ فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُفۡسِدِينَ ﴿١٤﴾
ووان باوه‌رى ب وان نه‌ه موعجزه‌يێن ئاشكه‌را يێن ڕاستییا مووساى به‌رچاڤ دكه‌ن نه‌ئينا، ووان ب ده‌ڤێ خۆ ئاشكه‌را كر كو ئه‌و باوه‌ر ناكه‌ن ئه‌ڤ موعجزه ژ نك خودێ بن، ووان د دل دا دزانى كو ئه‌و ژ نك خودێنه، به‌لێ ژ دفنبلندى وخۆمه‌زنكرن وان ئعتراف ب حه‌قییێ نه‌كر، ڤێجا تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- به‌رێ خۆ بدێ كانێ دويماهییا وان يێن كوفر ب ئايه‌تێن خودێ كرى وخرابكارى د عه‌ردى دا كرى يا چاوا بوو.
وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا دَاوُۥدَ وَسُلَيۡمَٰنَ عِلۡمٗاۖ وَقَالَا ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي فَضَّلَنَا عَلَىٰ كَثِيرٖ مِّنۡ عِبَادِهِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ﴿١٥﴾
و ب ڕاستى مه زانينه‌ك دابوو داوود وسوله‌يمانى ڤێجا وان كار ب وێ زانينێ دكر، ووان گۆت: حه‌مد بۆ وى خودايى بت يێ ئه‌م ب ڤێ چه‌ندێ ب سه‌ر گه‌له‌ك به‌نییێن خۆ يێن خودان باوه‌ر ئێخستين. وئه‌ڤ ئایه‌ته نیشانه‌كه ل سه‌ر بلندییا زانینێ وزانایان.