ڕاستەوخۆ هەرە ناڤەڕۆکێ
بەڕنامە

قورئانا پیرۆز › سورەتا النساء › ئایەتا ١٣٢

سورەتا النساء · ئایەتا ١٣٢ ب تەفسیرا کوردی

An-Nisa

  • مەدینێ
  • ١٧٦ ئایەت
  • جوز ٤–٦

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر

  1. وَإِن يَتَفَرَّقَا يُغۡنِ ٱللَّهُ كُلّٗا مِّن سَعَتِهِۦۚ وَكَانَ ٱللَّهُ وَٰسِعًا حَكِيمٗا ﴿١٣٠﴾

    وئه‌گه‌ر ژن ومێر ژێكڤه‌بوون، هندى خودێیه‌ ژ فره‌هى وقه‌نجییا خۆ هه‌ردووان دێ ده‌وله‌مه‌ند كه‌ت؛ چونكى هندى خودێیه‌ قه‌نجى ومنه‌تا وى يا به‌رفره‌هه‌، و د وى حوكمى دا يێ ئه‌و د ناڤبه‌را به‌نییێن خۆ دا دكه‌ت يێ كاربنه‌جهه‌.

  2. وَلِلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۗ وَلَقَدۡ وَصَّيۡنَا ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ مِن قَبۡلِكُمۡ وَإِيَّاكُمۡ أَنِ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَۚ وَإِن تَكۡفُرُواْ فَإِنَّ لِلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۚ وَكَانَ ٱللَّهُ غَنِيًّا حَمِيدٗا ﴿١٣١﴾

    وملكێ هه‌ر تشته‌كێ ل عه‌رد وعه‌سمانان ويێ د ناڤبه‌رێ دا يێ خودێیه‌. و ب ڕاستى مه‌ شيره‌ت ب ته‌قوايێ ل وان كربوو يێن به‌رى هه‌وه‌ كيتاب بۆ هاتى ژ جوهى وفه‌لان، و ل هه‌وه‌ ژى -ئه‌ى ئوممه‌تا موحه‌ممه‌دى- كو ته‌قوایا خودێ بكه‌ن، و د فه‌رمانا وى دا بن، ومه‌ بۆ هه‌وه‌ ئاشكه‌را كرییه‌ كو ئه‌گه‌ر هوين كافرییێ ب ئێكينییا خودێ وشريعه‌تێ وى بكه‌ن هندى خودێیه‌ چو منه‌ت ب هه‌وه‌ نينه‌؛ چونكى هه‌ر تشته‌كێ ل عه‌رد وعه‌سمانان يێ وییه‌. وخودێ ژ به‌نییێن خۆ يێ بێ منه‌ت وزه‌نگين بوويه‌، و د سالۆخه‌ت وكريارێن خۆ دا يێ هێژاى مه‌دحان بوويه‌.

  3. وَلِلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ وَكِيلًا ﴿١٣٢﴾

    وملكێ هه‌ر تشته‌كێ ل ڤێ گه‌ردوونێ هه‌ى يێ خودێیه‌، وئه‌و به‌سه‌ ب كارێ چێكرییێن خۆ ڕاببت ووان بپارێزت.

  4. إِن يَشَأۡ يُذۡهِبۡكُمۡ أَيُّهَا ٱلنَّاسُ وَيَأۡتِ بِـَٔاخَرِينَۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِكَ قَدِيرٗا ﴿١٣٣﴾

    گه‌لى مرۆڤان ئه‌گه‌ر خودێ بڤێت دێ هه‌وه‌ به‌ت، ودێ هنده‌كێن دى ژبلى هه‌وه‌ ئينت. وخودێ ل سه‌ر وێ چه‌ندێ يێ خودان شيان بوويه‌.

  5. مَّن كَانَ يُرِيدُ ثَوَابَ ٱلدُّنۡيَا فَعِندَ ٱللَّهِ ثَوَابُ ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةِۚ وَكَانَ ٱللَّهُ سَمِيعَۢا بَصِيرٗا ﴿١٣٤﴾

    گه‌لى مرۆڤان هه‌چییێ ژ هه‌وه‌ خێرا دنيايێ بڤێت وپشت بده‌ته‌ ئاخره‌تێ، ل نك خودێ ب تنێ خێرا دنيايێ وئاخره‌تێ هه‌يه‌، ڤێجا بلا ئه‌و ژ خودێ ب تنێ خێرا دنيايێ وئاخره‌تێ بخوازت؛ چونكى ئه‌و ب ده‌ستێ وییه‌. وخودێ ب گۆتنێن به‌نییێن خۆ گوهدێر بوويه‌، و ب كار وئنيه‌تێن وان ئاگه‌هدار بوويه‌، وئه‌و وان سه‌را وێ چه‌ندێ دێ جزا ده‌ت.