قورئانا پیرۆز › سورەتا الرعد › ئایەتا ٣٧
سورەتا الرعد · ئایەتا ٣٧ ب تەفسیرا کوردی
Ar-Ra'd
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
۞مَّثَلُ ٱلۡجَنَّةِ ٱلَّتِي وُعِدَ ٱلۡمُتَّقُونَۖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُۖ أُكُلُهَا دَآئِمٞ وَظِلُّهَاۚ تِلۡكَ عُقۡبَى ٱلَّذِينَ ٱتَّقَواْۚ وَّعُقۡبَى ٱلۡكَٰفِرِينَ ٱلنَّارُ ﴿٣٥﴾
سالۆخه‌تێ وێ به‌حه‌شتێ ئه‌وا خودێ سۆز پێ دایه وان یێن ژ وى دترسن، ئه‌ڤه‌يه: ڕويبار د بن داروبار وقه‌سرێن وێ دا دچن، فێقییێ وێ خلاس نابت، وسيبه‌را وێ نه‌كێم دبت ونه‌دچت، ئه‌ڤ جزادانا ب به‌حه‌شتێ دويماهییا وانه يێن ژ خودێ ترسیاین، ڤێجا هوين خۆ ژ بێ ئه‌مرییا وى بده‌نه پاش وفه‌رمانێن وى ب جهـ بينن، ودويماهییا كافران ئاگره.
وَٱلَّذِينَ ءَاتَيۡنَٰهُمُ ٱلۡكِتَٰبَ يَفۡرَحُونَ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيۡكَۖ وَمِنَ ٱلۡأَحۡزَابِ مَن يُنكِرُ بَعۡضَهُۥۚ قُلۡ إِنَّمَآ أُمِرۡتُ أَنۡ أَعۡبُدَ ٱللَّهَ وَلَآ أُشۡرِكَ بِهِۦٓۚ إِلَيۡهِ أَدۡعُواْ وَإِلَيۡهِ مَـَٔابِ ﴿٣٦﴾
وئه‌وێن مه كيتاب دايێ ژ جوهى وفه‌لان هه‌چییێ باوه‌رى ب ته ئيناى وه‌كى عه‌بدللاهێ كوڕێ سه‌لامى ونه‌جاشى، ئه‌و مزگينییێ ب وێ قورئانا بۆ ته هاتییه خوارێ دده‌نه ئێك ودو؛ چونكى ئه‌و يا ڕێككه‌فتییه د گه‌ل وێ يا ل نك وان، و ژ وان يێن ل سه‌ر كوفرێ ودژينییا ته كۆمبووين، وه‌كى سه‌ييدى وعاقبى -هه‌ردو قه‌شێن نه‌جرانێ-، وكه‌عبێ كوڕێ ئه‌شره‌فى، هنده‌ك هه‌نه باوه‌رییێ ب هنده‌كێ ژ وێ نائينن يا بۆ ته هاتى، تو بێژه وان: هه‌ما خودێ فه‌رمان يا ل من كرى كو ئه‌ز عه‌بدينییا وى ب تنێ بكه‌م، وچو هه‌ڤپشكان بۆ وى چێ نه‌كه‌م، ئه‌ز به‌رێ خه‌لكى دده‌مه عيباده‌تێ وى، وزڤڕينا من بۆ نك وییه.
وَكَذَٰلِكَ أَنزَلۡنَٰهُ حُكۡمًا عَرَبِيّٗاۚ وَلَئِنِ ٱتَّبَعۡتَ أَهۡوَآءَهُم بَعۡدَ مَا جَآءَكَ مِنَ ٱلۡعِلۡمِ مَا لَكَ مِنَ ٱللَّهِ مِن وَلِيّٖ وَلَا وَاقٖ ﴿٣٧﴾
وكانێ چاوا مه كيتاب بۆ پێغه‌مبه‌ران ب ئه‌زمانێ وان هنارتينه، وه‌سا مه قورئان ب ئه‌زمانێ عه‌ره‌بان بۆ ته ژى ئينا خوارێ؛ دا تو حوكمى پێ بكه‌ى، وئه‌گه‌ر تو د په‌رستنا ئێكێ دى دا ژبلی خودێ ب دويڤ دلچوونێن كافران بكه‌ڤى -پشتى وێ حه‌قییا بۆ ته ژ نك خودێ هاتى- ته چو سه‌ركار وپشته‌ڤان نابن ته ب سه‌ربێخن و ژ عه‌زابا خودێ بپارێزن.
وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا رُسُلٗا مِّن قَبۡلِكَ وَجَعَلۡنَا لَهُمۡ أَزۡوَٰجٗا وَذُرِّيَّةٗۚ وَمَا كَانَ لِرَسُولٍ أَن يَأۡتِيَ بِـَٔايَةٍ إِلَّا بِإِذۡنِ ٱللَّهِۗ لِكُلِّ أَجَلٖ كِتَابٞ ﴿٣٨﴾
وئه‌گه‌ر وان گۆت: ته چيه -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- تو ژنان دئينى؟ ب ڕاستى مه به‌رى ته هنده‌ك پێغه‌مبه‌ر ژ مرۆڤان هنارتينه ومه ژن ودوونده‌هـ داينه وان، وئه‌گه‌ر وان گۆت: ئه‌گه‌ر ئه‌و پێغه‌مبه‌ر با دا وان موعجزه‌يان ئينت يێن مه ژێ خواستين، نه د شيانا پێغه‌مبه‌ره‌كى دايه كو بێى ده‌ستويرییا خودێ ئه‌و موعجزه‌یه‌كێ بۆ ملله‌تێ خۆ بينت. بۆ هه‌ر كاره‌كێ خودێ حه‌زكرى نڤيسينه‌ك وده‌مه‌ك هه‌يه خودێ ل نك خۆ نڤيسییه، نه‌پێش دكه‌ڤت ونه‌پاش دكه‌ڤت.
يَمۡحُواْ ٱللَّهُ مَا يَشَآءُ وَيُثۡبِتُۖ وَعِندَهُۥٓ أُمُّ ٱلۡكِتَٰبِ ﴿٣٩﴾
تشتێ خودێ بڤێت ژ حوكمان وهه‌ر تشته‌كێ دى ئه‌و ژێ دبه‌ت، وتشتێ وى بڤێت ئه‌و دهێلت ل دويڤ حكمه‌ته‌كا ئه‌و پێ دزانت، وماكا كیتابێ ل نك وییه، كو له‌وحێ پاراستییه یێ هه‌مى تشت حه‌تا ڕۆژا قیامه‌تێ تێدا هاتینه بنه‌جهكرن.