قورئانا پیرۆز › سورەتا الصافات › ئایەتا ١٦
سورەتا الصافات · ئایەتا ١٦ ب تەفسیرا کوردی
As-Saffat
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَإِذَا رَأَوۡاْ ءَايَةٗ يَسۡتَسۡخِرُونَ ﴿١٤﴾
وئه‌گه‌ر وان موعجزه‌يه‌كا پێغه‌مبه‌رينییا ته ديت ئه‌و عه‌جێبگرتى دبن ويارییان بۆ خۆ پێ دكه‌ن.
وَقَالُوٓاْ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرٞ مُّبِينٌ ﴿١٥﴾
ودبێژن: هه‌ما ئه‌ڤا تو پێ هاتى سێره‌به‌ندییه‌كا ئاشكه‌رايه.
أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ ﴿١٦﴾
ئه‌رێ ئه‌گه‌ر ئه‌م مرين وبووينه ئاخ وهه‌ستییه‌كێ پێتى، ئه‌رێ جاره‌كا دى ئه‌م دێ ژ گۆڕێن خۆ ڕابينه‌ڤه.
أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ ﴿١٧﴾
ئه‌رێ وبابێن مه يێن به‌رى مه چووين ئه‌و ژى دێ ڕابنه‌ڤه؟
قُلۡ نَعَمۡ وَأَنتُمۡ دَٰخِرُونَ ﴿١٨﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان: به‌لێ هوين دێ ڕابنه‌ڤه، وهوين دڕه‌زيل وشكه‌ستى.