قورئانا پیرۆز › سورەتا الصافات › ئایەتا ١٧
سورەتا الصافات · ئایەتا ١٧ ب تەفسیرا کوردی
As-Saffat
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَقَالُوٓاْ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرٞ مُّبِينٌ ﴿١٥﴾
ودبێژن: ههما ئهڤا تو پێ هاتى سێرهبهندییهكا ئاشكهرايه.
أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ ﴿١٦﴾
ئهرێ ئهگهر ئهم مرين وبووينه ئاخ وههستییهكێ پێتى، ئهرێ جارهكا دى ئهم دێ ژ گۆڕێن خۆ ڕابينهڤه.
أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ ﴿١٧﴾
ئهرێ وبابێن مه يێن بهرى مه چووين ئهو ژى دێ ڕابنهڤه؟
قُلۡ نَعَمۡ وَأَنتُمۡ دَٰخِرُونَ ﴿١٨﴾
تو -ئهى پێغهمبهر- بێژه وان: بهلێ هوين دێ ڕابنهڤه، وهوين دڕهزيل وشكهستى.
فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةٞ وَٰحِدَةٞ فَإِذَا هُمۡ يَنظُرُونَ ﴿١٩﴾
وههما ئهو پفكرنهكا ب تنێیه، ڤێجا هنگى ئهو ژ گۆڕێن خۆ ڕادبن وترس وسههما ڕۆژا قيامهتێ دبينن.