قورئانا پیرۆز › سورەتا الشعراء › ئایەتا ١٠٠
سورەتا الشعراء · ئایەتا ١٠٠ ب تەفسیرا کوردی
Ash-Shu'ara
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
إِذۡ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿٩٨﴾
كو مه هوين دئينانه ڕێزا خودايێ هه‌مى چێكرییان.
وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلۡمُجۡرِمُونَ ﴿٩٩﴾
وكه‌سێ ئه‌م نه‌ئێخستينه ڤێ دويماهییا خراب ئه‌و تاوانباران تێ نه‌بن يێن به‌رێ مه دايه په‌رستنا هنده‌كێن دى ژبلی خودێ ومه گوهدارییا وان كرى.
فَمَا لَنَا مِن شَٰفِعِينَ ﴿١٠٠﴾
ڤێجا كه‌س مه‌هده‌رێ بۆ مه ناكه‌ت. كو مه ژ عه‌زابێ خلاس بكه‌ت.
وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٖ ﴿١٠١﴾
وكه‌س نينه ب دورستى هه‌ڤالينییا مه بكه‌ت ودلێ وى ب مه بسوژت.
فَلَوۡ أَنَّ لَنَا كَرَّةٗ فَنَكُونَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ﴿١٠٢﴾
ڤێجا خوزى مه زڤڕينه‌كا دى بۆ دنيايێ هه‌با، دا ئه‌م بباينه ژ خودان باوه‌رێن ڕزگاربووى.