قورئانا پیرۆز › سورەتا الشعراء › ئایەتا ١٠٢
سورەتا الشعراء · ئایەتا ١٠٢ ب تەفسیرا کوردی
Ash-Shu'ara
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فَمَا لَنَا مِن شَٰفِعِينَ ﴿١٠٠﴾
ڤێجا كه‌س مه‌هده‌رێ بۆ مه ناكه‌ت. كو مه ژ عه‌زابێ خلاس بكه‌ت.
وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٖ ﴿١٠١﴾
وكه‌س نينه ب دورستى هه‌ڤالينییا مه بكه‌ت ودلێ وى ب مه بسوژت.
فَلَوۡ أَنَّ لَنَا كَرَّةٗ فَنَكُونَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ﴿١٠٢﴾
ڤێجا خوزى مه زڤڕينه‌كا دى بۆ دنيايێ هه‌با، دا ئه‌م بباينه ژ خودان باوه‌رێن ڕزگاربووى.
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ ﴿١٠٣﴾
هندى د ڤێ يا بۆرى دايه عيبره‌ته‌ك بۆ وى هه‌يه يێ عيبره‌تێ وه‌ربگرت، وپترییا وان يێن گوهـ ل ڤێ سوحبه‌تێ بووى نه‌بوونه خودان باوه‌ر.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٠٤﴾
وهندى خودايێ ته‌يه هه‌ر ئه‌وه زالێ خودان شيان، يێ دلۆڤانكار ب به‌نییێن خۆ یێن خودان باوه‌ر.