قورئانا پیرۆز › سورەتا الشعراء › ئایەتا ١١
سورەتا الشعراء · ئایەتا ١١ ب تەفسیرا کوردی
Ash-Shu'ara
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿٩﴾
وهندى خواديێ تهيه ل سهر ههر چێكرییهكى يێ زاله، وئهو دلۆڤانكاره يێ دلۆڤانییا وى ههمى تشت ڤهگرتين.
وَإِذۡ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئۡتِ ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿١٠﴾
وتو -ئهى پێغهمبهر- بهحسێ مووساى بۆ مللهتێ خۆ بكه دهمێ خودايێ ته گازى وى كرى: كو تو وهره نك مللهتێ زۆردار.
قَوۡمَ فِرۡعَوۡنَۚ أَلَا يَتَّقُونَ ﴿١١﴾
مللهتێ فيرعهونى، وبێژه وان: ئهرێ ما ئهو ژ عهزابا خودێ ناترسن، ووى كارى ناهێلن يێ ئهو ل سهر ژ كوفر وسهرداچوونێ؟
قَالَ رَبِّ إِنِّيٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ ﴿١٢﴾
مووساى گۆت: خودايێ من ئهز دترسم ئهو من د پێغهمبهرينییا من دا درهوين دهربێخن.
وَيَضِيقُ صَدۡرِي وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِي فَأَرۡسِلۡ إِلَىٰ هَٰرُونَ ﴿١٣﴾
و ژ بهر نهباوهرى ئينانا وان سنگێ من تژى خهم ببت، وئهزمانێ من ب دهعوێ نهگهڕيێت ڤێجا تو جبريلی ب وهحییێ بهنێره نك برايێ من هاروونى؛ دا ئهو هاريكارییا من بكهت.