قورئانا پیرۆز › سورەتا الشعراء › ئایەتا ٩
سورەتا الشعراء · ئایەتا ٩ ب تەفسیرا کوردی
Ash-Shu'ara
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ كَمۡ أَنۢبَتۡنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوۡجٖ كَرِيمٍ ﴿٧﴾
ئهرێ وان درهو پێ كر بێى ئهو بهرێ خۆ بدهنه وى عهردێ مه ژ ههر ڕهنگهكى شينكاتییهكێ باش و ب مفا لێ شينكرى، ژ خودايێ ههمى چێكرییان پێڤهتر كهس نهشێت وى شين بكهت؟
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ ﴿٨﴾
هندى د دهرێخستنا شينكاتى دايه ژ عهردى، نيشانهكا ئاشكهرا ل سهر شيانا خودێ يا تمام ههيه، وپترییا وى مللهتى دخودان باوهر نهبوون.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿٩﴾
وهندى خواديێ تهيه ل سهر ههر چێكرییهكى يێ زاله، وئهو دلۆڤانكاره يێ دلۆڤانییا وى ههمى تشت ڤهگرتين.
وَإِذۡ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئۡتِ ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿١٠﴾
وتو -ئهى پێغهمبهر- بهحسێ مووساى بۆ مللهتێ خۆ بكه دهمێ خودايێ ته گازى وى كرى: كو تو وهره نك مللهتێ زۆردار.
قَوۡمَ فِرۡعَوۡنَۚ أَلَا يَتَّقُونَ ﴿١١﴾
مللهتێ فيرعهونى، وبێژه وان: ئهرێ ما ئهو ژ عهزابا خودێ ناترسن، ووى كارى ناهێلن يێ ئهو ل سهر ژ كوفر وسهرداچوونێ؟