قورئانا پیرۆز › سورەتا الشعراء › ئایەتا ١٣٤
سورەتا الشعراء · ئایەتا ١٣٤ ب تەفسیرا کوردی
Ash-Shu'ara
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِيٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعۡلَمُونَ ﴿١٣٢﴾
و ژ وى خودايى بترسن يێ گه‌له‌ك ڕه‌نگێن نعمه‌تێن ئاشكه‌را بۆ هه‌وه داينه هه‌وه.
أَمَدَّكُم بِأَنۡعَٰمٖ وَبَنِينَ ﴿١٣٣﴾
وى حه‌يوانه‌ت دانه هه‌وه، وعه‌يال.
وَجَنَّـٰتٖ وَعُيُونٍ ﴿١٣٤﴾
وبيستانێن خودان به‌رهه‌م، وكانییێن ئاڤێ وى بۆ هه‌وه په‌قاندن.
إِنِّيٓ أَخَافُ عَلَيۡكُمۡ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٖ ﴿١٣٥﴾
هوودى -سلاڤ لێ بن- گۆته وان: هندى ئه‌زم ئه‌ز دترسم ئه‌گه‌ر هوين مانه ل سه‌ر كوفر وزۆردارى ودره‌وا خۆ، كو خودێ عه‌زابه‌كێ ب سه‌ر هه‌وه دا بينت ل ڕوژه‌كا ته‌نگاڤییا وێ يا مه‌زن ژ به‌ر عه‌زابا وێ يا ب سه‌هم.
قَالُواْ سَوَآءٌ عَلَيۡنَآ أَوَعَظۡتَ أَمۡ لَمۡ تَكُن مِّنَ ٱلۡوَٰعِظِينَ ﴿١٣٦﴾
وان گۆتێ: ل نك مه وه‌كى ئێكه تو مه بترسينى يان نه، ئه‌م باوه‌رییێ ب ته نائينين.