قورئانا پیرۆز › سورەتا الشعراء › ئایەتا ١٣٦
سورەتا الشعراء · ئایەتا ١٣٦ ب تەفسیرا کوردی
Ash-Shu'ara
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَجَنَّـٰتٖ وَعُيُونٍ ﴿١٣٤﴾
وبيستانێن خودان به‌رهه‌م، وكانییێن ئاڤێ وى بۆ هه‌وه په‌قاندن.
إِنِّيٓ أَخَافُ عَلَيۡكُمۡ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٖ ﴿١٣٥﴾
هوودى -سلاڤ لێ بن- گۆته وان: هندى ئه‌زم ئه‌ز دترسم ئه‌گه‌ر هوين مانه ل سه‌ر كوفر وزۆردارى ودره‌وا خۆ، كو خودێ عه‌زابه‌كێ ب سه‌ر هه‌وه دا بينت ل ڕوژه‌كا ته‌نگاڤییا وێ يا مه‌زن ژ به‌ر عه‌زابا وێ يا ب سه‌هم.
قَالُواْ سَوَآءٌ عَلَيۡنَآ أَوَعَظۡتَ أَمۡ لَمۡ تَكُن مِّنَ ٱلۡوَٰعِظِينَ ﴿١٣٦﴾
وان گۆتێ: ل نك مه وه‌كى ئێكه تو مه بترسينى يان نه، ئه‌م باوه‌رییێ ب ته نائينين.
إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلۡأَوَّلِينَ ﴿١٣٧﴾
وان گۆت: ئه‌ڤ دينێ ئه‌م ل سه‌ر دينێ يێن به‌رێیه وعورف وعه‌ده‌تێن وانه.
وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ ﴿١٣٨﴾
وسه‌را وى كارێ ئه‌م دكه‌ين ئه‌م نائێينه عه‌زابدان.