قورئانا پیرۆز › سورەتا الشعراء › ئایەتا ١٣٧
سورەتا الشعراء · ئایەتا ١٣٧ ب تەفسیرا کوردی
Ash-Shu'ara
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
إِنِّيٓ أَخَافُ عَلَيۡكُمۡ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٖ ﴿١٣٥﴾
هوودى -سلاڤ لێ بن- گۆته وان: هندى ئهزم ئهز دترسم ئهگهر هوين مانه ل سهر كوفر وزۆردارى ودرهوا خۆ، كو خودێ عهزابهكێ ب سهر ههوه دا بينت ل ڕوژهكا تهنگاڤییا وێ يا مهزن ژ بهر عهزابا وێ يا ب سههم.
قَالُواْ سَوَآءٌ عَلَيۡنَآ أَوَعَظۡتَ أَمۡ لَمۡ تَكُن مِّنَ ٱلۡوَٰعِظِينَ ﴿١٣٦﴾
وان گۆتێ: ل نك مه وهكى ئێكه تو مه بترسينى يان نه، ئهم باوهرییێ ب ته نائينين.
إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلۡأَوَّلِينَ ﴿١٣٧﴾
وان گۆت: ئهڤ دينێ ئهم ل سهر دينێ يێن بهرێیه وعورف وعهدهتێن وانه.
وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ ﴿١٣٨﴾
وسهرا وى كارێ ئهم دكهين ئهم نائێينه عهزابدان.
فَكَذَّبُوهُ فَأَهۡلَكۡنَٰهُمۡۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ ﴿١٣٩﴾
ئينا وان بهردهوامى ل سهر درهوين دهرێخستنا وى كر، ڤێجا خودێ ئهو ب هڕهبایهكێ سار ودژوار تێبرن. هندى د وێ تێبرنێ دايه عيبرهتهك بۆ يێن پشتى وان ههيه، وپترییا وان يێن سهرهاتییا وان بهيستى باوهرییێ ب ته نائينن.