قورئانا پیرۆز › سورەتا الشعراء › ئایەتا ١٥٤
سورەتا الشعراء · ئایەتا ١٥٤ ب تەفسیرا کوردی
Ash-Shu'ara
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
ٱلَّذِينَ يُفۡسِدُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا يُصۡلِحُونَ ﴿١٥٢﴾
ئه‌وێن كارێ وان خرابكارییا د عه‌ردى دايه وئه‌و چاكییێ تێدا ناكه‌ن.
قَالُوٓاْ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلۡمُسَحَّرِينَ ﴿١٥٣﴾
وان گۆت: هه‌ما تو ژ وانى يێن سێره‌به‌ندییه‌كا مه‌زن لێ هاتییه‌كرن، ڤێجا ژ به‌ر سێره‌به‌ندییێ عه‌قلێ ته نه‌مايه.
مَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُنَا فَأۡتِ بِـَٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ﴿١٥٤﴾
تو ژى وه‌كى مه مرۆڤى ژ دوونده‌ها ئاده‌مییى، ڤێجا چاوا پێغه‌مبه‌رينى دێ بۆ ته ئێت؟ كانێ نيشانه‌كا ئاشكه‌را بۆ مه بينه پێغه‌مبه‌رينییا ته ڕاست ده‌ربێخت، ئه‌گه‌ر تو ژ ڕاستگۆيانى كو خودێ تو بۆ مه يێ هنارتى.
قَالَ هَٰذِهِۦ نَاقَةٞ لَّهَا شِرۡبٞ وَلَكُمۡ شِرۡبُ يَوۡمٖ مَّعۡلُومٖ ﴿١٥٥﴾
پشتى خودێ حێشتره‌ك بۆ وان ژ كه‌ڤرى ئينايه ده‌ر صالحى گۆته وان: ئه‌ڤه حێشتره‌كه خودێ دايه هه‌وه ل ڕۆژه‌كا ده‌سنيشانكرى ئاڤ بارا وێیه، و ل ڕۆژه‌كا دى ئاڤ بۆ هه‌وه‌يه. وێ ڕۆژا دۆرا ڤه‌خوارنا وێ بت چێ نابت هوين ئاڤێ ژێ ڤه‌خۆن، وڕۆژا دۆرا هه‌وه بت ئه‌و ئاڤێ ڤه‌ناخۆت.
وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٖ فَيَأۡخُذَكُمۡ عَذَابُ يَوۡمٍ عَظِيمٖ ﴿١٥٦﴾
وتشته‌كێ خراب وه‌كى لێدانێ يان ڤه‌كوشتنێ چێ نابت هوين د گه‌ل بكه‌ن، ئه‌گه‌ر خودێ ب عه‌زابا ڕۆژه‌كا مه‌زن دێ هه‌وه تێ به‌ت.