قورئانا پیرۆز › سورەتا الشعراء › ئایەتا ١٥٦
سورەتا الشعراء · ئایەتا ١٥٦ ب تەفسیرا کوردی
Ash-Shu'ara
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
مَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُنَا فَأۡتِ بِـَٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ﴿١٥٤﴾
تو ژى وه‌كى مه مرۆڤى ژ دوونده‌ها ئاده‌مییى، ڤێجا چاوا پێغه‌مبه‌رينى دێ بۆ ته ئێت؟ كانێ نيشانه‌كا ئاشكه‌را بۆ مه بينه پێغه‌مبه‌رينییا ته ڕاست ده‌ربێخت، ئه‌گه‌ر تو ژ ڕاستگۆيانى كو خودێ تو بۆ مه يێ هنارتى.
قَالَ هَٰذِهِۦ نَاقَةٞ لَّهَا شِرۡبٞ وَلَكُمۡ شِرۡبُ يَوۡمٖ مَّعۡلُومٖ ﴿١٥٥﴾
پشتى خودێ حێشتره‌ك بۆ وان ژ كه‌ڤرى ئينايه ده‌ر صالحى گۆته وان: ئه‌ڤه حێشتره‌كه خودێ دايه هه‌وه ل ڕۆژه‌كا ده‌سنيشانكرى ئاڤ بارا وێیه، و ل ڕۆژه‌كا دى ئاڤ بۆ هه‌وه‌يه. وێ ڕۆژا دۆرا ڤه‌خوارنا وێ بت چێ نابت هوين ئاڤێ ژێ ڤه‌خۆن، وڕۆژا دۆرا هه‌وه بت ئه‌و ئاڤێ ڤه‌ناخۆت.
وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٖ فَيَأۡخُذَكُمۡ عَذَابُ يَوۡمٍ عَظِيمٖ ﴿١٥٦﴾
وتشته‌كێ خراب وه‌كى لێدانێ يان ڤه‌كوشتنێ چێ نابت هوين د گه‌ل بكه‌ن، ئه‌گه‌ر خودێ ب عه‌زابا ڕۆژه‌كا مه‌زن دێ هه‌وه تێ به‌ت.
فَعَقَرُوهَا فَأَصۡبَحُواْ نَٰدِمِينَ ﴿١٥٧﴾
ئينا وان ئه‌و حێشتر ڤه‌كوشت، وده‌مێ وان عه‌زاب ديتى ئه‌و په‌شێمان بوون كو وان وه كرى، به‌لێ په‌شێمانییا وان چو مفا نه‌گه‌هانده وان.
فَأَخَذَهُمُ ٱلۡعَذَابُۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ ﴿١٥٨﴾
وعه‌زابا خودێ يا صالحى گه‌ف پێ ل وان كرى ب سه‌رێ وان هات، وئه‌و تێبرن. هندى تێبرنا ثه‌موودییان بوو عيبره‌ته‌ك بۆ وى تێدا هه‌بوو يێ عيبره‌ته‌كێ بۆ خۆ ژ ڤێ دويماهییێ ببينت، وپترییا وان دخودان باوه‌ر نه‌بوون.