surah026سورەتا الشعراء · ئایەتا ٢٠٣ ب تەفسیرا کوردی

لَا يُؤۡمِنُونَ بِهِۦ حَتَّىٰ يَرَوُاْ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَلِيمَ ﴿٢٠١﴾

ڤێجا وان چو ڕێ نه‌ماينه‌ ئه‌و باوه‌رییێ پێ بينن، حه‌تا ئه‌و وێ عه‌زابا دژوار نه‌بينن يا ژڤان بۆ وان پێ هاتییه‌دان.

فَيَأۡتِيَهُم بَغۡتَةٗ وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ ﴿٢٠٢﴾

ڤێجا ژ نشكه‌كێ ڤه‌ عه‌زاب ب سه‌ر وان دا بێت، وئه‌و به‌رى هنگى نه‌زانن كو ئه‌و دێ ئێت.

فَيَقُولُواْ هَلۡ نَحۡنُ مُنظَرُونَ ﴿٢٠٣﴾

ڤێجا ده‌مێ ئه‌و ب خافله‌تى ڤه‌ دئێت ژ په‌شێمانییا نه‌باوه‌رى ئينانێ دا ئه‌و دێ بێژن: ئه‌رێ ئه‌م دێ ئێينه‌ پاشڤه‌هێلان؟

أَفَبِعَذَابِنَا يَسۡتَعۡجِلُونَ ﴿٢٠٤﴾

ئه‌رێ ڤێجا ئه‌و له‌زێ ل هاتنا عه‌زابێ دكه‌ن؟

أَفَرَءَيۡتَ إِن مَّتَّعۡنَٰهُمۡ سِنِينَ ﴿٢٠٥﴾

ئه‌رێ ته‌ زانییه ئه‌گه‌ر ئه‌م چه‌ند ساله‌كێن درێژ وان بهێلينه‌ دخۆشییان دا ومرنا وان پاش بێخين.