قورئانا پیرۆز › سورەتا الشعراء › ئایەتا ٣٢
سورەتا الشعراء · ئایەتا ٣٢ ب تەفسیرا کوردی
Ash-Shu'ara
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
قَالَ أَوَلَوۡ جِئۡتُكَ بِشَيۡءٖ مُّبِينٖ ﴿٣٠﴾
مووساى گۆت: ئه‌رێ تو دێ من گرى، ئه‌گه‌ر خۆ ئه‌ز ده‌ليله‌كێ ئاشكه‌را ژى بۆ ته بينم ڕاستییا گۆتنا من ئاشكه‌را بكه‌ت؟
قَالَ فَأۡتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ﴿٣١﴾
فيرعه‌ونى گۆت: پا كا دێ تو وى بينه، ئه‌گه‌ر تو د گۆتنا خۆ دا ژ ڕاستگۆيانى.
فَأَلۡقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعۡبَانٞ مُّبِينٞ ﴿٣٢﴾
ئينا مووساى گۆپالێ خۆ هاڤێت و د گاڤێ دا ئه‌و بوو شه‌هماره‌كێ دورست، نه‌كو يێ ژ قه‌ستا وه‌كى سێره‌به‌ند دكه‌ن.
وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِيَ بَيۡضَآءُ لِلنَّـٰظِرِينَ ﴿٣٣﴾
ووى ده‌ستێ خۆ ژ به‌ريكا خۆ ئينا ده‌رێ د گاڤێ دا ئه‌و بێى نه‌خۆشییه‌ك لێ بت سپى بوو وه‌كى به‌فرێ، كو بينه‌ران مه‌نده‌هووش بكه‌ت.
قَالَ لِلۡمَلَإِ حَوۡلَهُۥٓ إِنَّ هَٰذَا لَسَٰحِرٌ عَلِيمٞ ﴿٣٤﴾
فيرعه‌ونى ژ ترسێن هندێ دا كو مه‌زنێن ملله‌تێ وى باوه‌رییێ بينن گۆته وان: هندى مووسايه سێره‌به‌نده‌كێ زيره‌كه.