قورئانا پیرۆز › سورەتا الشعراء › ئایەتا ٥٩
سورەتا الشعراء · ئایەتا ٥٩ ب تەفسیرا کوردی
Ash-Shu'ara
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
فَأَخۡرَجۡنَٰهُم مِّن جَنَّـٰتٖ وَعُيُونٖ ﴿٥٧﴾
خودێ فيرعه‌ون وملله‌تێ وى ژ عه‌ردێ (مصرێ) يێ خودان باغ وبيستان ده‌رێخستن.
وَكُنُوزٖ وَمَقَامٖ كَرِيمٖ ﴿٥٨﴾
ئەو عەردێ خودان كانییێن ئاڤێ وجهێن خۆش.
كَذَٰلِكَۖ وَأَوۡرَثۡنَٰهَا بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ ﴿٥٩﴾
ووه‌كى مه ئه‌و ده‌رێخستين، وه‌سا مه ئه‌ڤ واره پشتى وان دا ئسرائيلیان.
فَأَتۡبَعُوهُم مُّشۡرِقِينَ ﴿٦٠﴾
ئينا فيرعه‌ونى وله‌شكه‌رێ وى ل ده‌مێ ڕۆژهه‌لاتێ دا ب دويڤ مووساى وهه‌ڤالێن وى ڤه.
فَلَمَّا تَرَـٰٓءَا ٱلۡجَمۡعَانِ قَالَ أَصۡحَٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدۡرَكُونَ ﴿٦١﴾
ده‌مێ هه‌ردو كۆمان ئێك ودو ديتين هه‌ڤالێن مووساى گۆتن: هندى كۆما فيرعه‌ونییه دێ گه‌هنه مه ومه تێ به‌ن.