قورئانا پیرۆز › سورەتا الشعراء › ئایەتا ٩٠
سورەتا الشعراء · ئایەتا ٩٠ ب تەفسیرا کوردی
Ash-Shu'ara
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
يَوۡمَ لَا يَنفَعُ مَالٞ وَلَا بَنُونَ ﴿٨٨﴾
ڕۆژا مال وكوڕ چو مفاى نهگههيننه كهسێ.
إِلَّا مَنۡ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلۡبٖ سَلِيمٖ ﴿٨٩﴾
ئهو تێ نهبت يێ ب دلهكێ ساخلهم ژ كوفر ونفاقێ بێته نك خودێ.
وَأُزۡلِفَتِ ٱلۡجَنَّةُ لِلۡمُتَّقِينَ ﴿٩٠﴾
وبهحهشت بۆ وان يێن خۆ ژ كوفر وگونههان پاراستى، وقهستا عيبادهتێ خودێ كرى هاته نێزيككرن.
وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِلۡغَاوِينَ ﴿٩١﴾
وجههنهم بۆ وان كافران هاته بهرچاڤكرن یێن خۆ ژ هيدايهتێ دايه پاش، وبستهيى ل سهر حهرامییێ كرى.
وَقِيلَ لَهُمۡ أَيۡنَ مَا كُنتُمۡ تَعۡبُدُونَ ﴿٩٢﴾
وبۆ وان هاتهگۆتن: كانێ خوداوهندێن ههوه يێت ههوه پهرستن بۆ دكر، وههوه هزر دكر ئهو ئهڤرۆ مههدهرێ دێ بۆ ههوه كهن؟