قورئانا پیرۆز › سورەتا الشورى › ئایەتا ٥١
سورەتا الشورى · ئایەتا ٥١ ب تەفسیرا کوردی
Ash-Shura
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
لِّلَّهِ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ يَخۡلُقُ مَا يَشَآءُۚ يَهَبُ لِمَن يَشَآءُ إِنَٰثٗا وَيَهَبُ لِمَن يَشَآءُ ٱلذُّكُورَ ﴿٤٩﴾
ملكێ عه‌سمانان وعه‌ردى وهه‌ر تشته‌كێ د ناڤبه‌رێ دا يێ خودێیه، تشتێ وى بڤێت ژ چێكرییان ئه‌و دئافرينت، يێ وى بڤێت ژ به‌نییێن خۆ ئه‌و كچان ب تنێ دده‌تێ.
أَوۡ يُزَوِّجُهُمۡ ذُكۡرَانٗا وَإِنَٰثٗاۖ وَيَجۡعَلُ مَن يَشَآءُ عَقِيمًاۚ إِنَّهُۥ عَلِيمٞ قَدِيرٞ ﴿٥٠﴾
ويێ وى بڤێت ئه‌و كوڕان ب تنێ دده‌تێ، ويێ وى بڤێت ژ مرۆڤان ئه‌و كوڕ وكچان دده‌تێ، ويێ وى بڤێت ئه‌و دوونده‌هێ ناده‌تێ ودهێلته بێ عه‌يال، ئه‌و يێ خودان شيانه ل سه‌ر ئافراندنا تشتێ وى بڤێت، تشته‌ك نينه وى بێزار بكه‌ت.
۞وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُكَلِّمَهُ ٱللَّهُ إِلَّا وَحۡيًا أَوۡ مِن وَرَآيِٕ حِجَابٍ أَوۡ يُرۡسِلَ رَسُولٗا فَيُوحِيَ بِإِذۡنِهِۦ مَا يَشَآءُۚ إِنَّهُۥ عَلِيٌّ حَكِيمٞ ﴿٥١﴾
ونه‌بوويه بۆ مرۆڤه‌كى ژ دوونده‌ها ئاده‌مى كو خودێ د گه‌ل وى باخڤت ب ڕێكا وێ وه‌حییێ نه‌بت يا ئه‌و بۆ دهنێرت، يان ل پشت په‌رده‌يه‌كى د گه‌ل باخڤت، وه‌كى د گه‌ل مووساى ئاخفتى، يان قاصده‌كى بهنێرته نك، وه‌كى وى جبريل -سلاڤ لێ بن- هنارتییه نك پێغه‌مبه‌ران، ڤێجا ئه‌و ب ئانه‌هییا خودێ وێ وه‌حییێ بۆ وى دئينت يا خودێ ڤياى، هندى خودێیه ب خۆ وناڤ وسالۆخه‌ت وكريارێن خۆ ڤه يێ بلنده، هه‌مى چێكرى بنده‌ستى وينه، و د ڕێڤه‌برنا كارێن به‌نییێن خۆ دا ئه‌و يێ كاربنه‌جهه. وئه‌ڤ ئايه‌ته سالۆخه‌تێ ئاخفتنێ بۆ خودێ ده‌سنيشان دكه‌ت ب ڕه‌نگه‌كێ هه‌ژى مه‌زنییا وى بت.
وَكَذَٰلِكَ أَوۡحَيۡنَآ إِلَيۡكَ رُوحٗا مِّنۡ أَمۡرِنَاۚ مَا كُنتَ تَدۡرِي مَا ٱلۡكِتَٰبُ وَلَا ٱلۡإِيمَٰنُ وَلَٰكِن جَعَلۡنَٰهُ نُورٗا نَّهۡدِي بِهِۦ مَن نَّشَآءُ مِنۡ عِبَادِنَاۚ وَإِنَّكَ لَتَهۡدِيٓ إِلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ ﴿٥٢﴾
وكانێ چاوا مه وه‌حى بۆ پێغه‌مبه‌رێن به‌رى ته هنارتبوو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر-، وه‌سا مه قورئانه‌ك ژ نك خۆ بۆ ته ب وه‌حى هنارت، به‌رى وێ ته نه‌دزانى كيتابێن به‌رێ چنه وباوه‌رى وشريعه‌تێن خودايى چنه، به‌لێ مه قورئان بۆ مرۆڤان كره ڕۆناهییه‌ك ئه‌م به‌رێ وى پێ دده‌ينه ڕێكا ڕاست يێ مه بڤێت ژ به‌نییێن خۆ. وهندى تويى -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- تو ب ئانه‌هییا خودێ ڕێكه‌كا ڕاست -كو ئيسلامه- نيشا خه‌لكى دده‌ى.
صِرَٰطِ ٱللَّهِ ٱلَّذِي لَهُۥ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۗ أَلَآ إِلَى ٱللَّهِ تَصِيرُ ٱلۡأُمُورُ ﴿٥٣﴾
ڕێكا وى خودايى يێ هه‌ر تشته‌كێ ل عه‌سمانان وعه‌ردى ملكى وى، چو هه‌ڤپشك بۆ وى د وێ چه‌ندێ دا نينن، گه‌لی مرۆڤان نێ كارێن هه‌وه هه‌مى يێن باش ويێن خراب بۆ نك وى دزڤڕن، ڤێجا ئه‌و جزايێ هه‌ر ئێكى ل دويڤ كارێ وى دده‌تێ.