قورئانا پیرۆز › سورەتا التوبة › ئایەتا ١١٣
سورەتا التوبة · ئایەتا ١١٣ ب تەفسیرا کوردی
At-Tawbah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
۞إِنَّ ٱللَّهَ ٱشۡتَرَىٰ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ أَنفُسَهُمۡ وَأَمۡوَٰلَهُم بِأَنَّ لَهُمُ ٱلۡجَنَّةَۚ يُقَٰتِلُونَ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ فَيَقۡتُلُونَ وَيُقۡتَلُونَۖ وَعۡدًا عَلَيۡهِ حَقّٗا فِي ٱلتَّوۡرَىٰةِ وَٱلۡإِنجِيلِ وَٱلۡقُرۡءَانِۚ وَمَنۡ أَوۡفَىٰ بِعَهۡدِهِۦ مِنَ ٱللَّهِۚ فَٱسۡتَبۡشِرُواْ بِبَيۡعِكُمُ ٱلَّذِي بَايَعۡتُم بِهِۦۚ وَذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ ﴿١١١﴾
هندى خودێیه نه‌فسا خودان باوه‌ران ژ وان كڕییه كو به‌رانبه‌رى وێ به‌حه‌شت بۆ وان هه‌يه، وئه‌و خۆشییا تێدا هه‌ى ژ به‌ر دانا وان بۆ سه‌ر ومالێ خۆ د ڕێكا جيهادا دوژمنێن خودێ دا ژ بۆ بلندكرنا دينێ وى، ڤێجا ئه‌و كوشتنێ دكه‌ن ودئێنه كوشتن، ئه‌ڤه سۆزه‌كا ژ ڕاستییه ل سه‌ر وى د وێ ته‌وراتێ دا يا بۆ مووساى سلاڤ لێ بن هاتى، و د وێ ئنجيلێ دا يا بۆ عيساى سلاڤ لێ بن هاتى، و د وێ قورئانێ دا يا بۆ موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن هاتى. وكه‌س ژ خودێ پتر يێ وه‌فادار نينه بۆ په‌يمانا خۆ، ڤێجا هوين -گه‌لی خودان باوه‌ران- ب كه‌يف بكه‌ڤن ژ به‌ر وێ كڕين وفرۆتنا هه‌وه د گه‌ل خودێ كرى، و ب وێ په‌يمانا وى ب به‌حه‌شتێ وڕازيبوونێ دايه هه‌وه، وئه‌ڤ كڕين وفرۆتنه‌يه سه‌ركه‌فتنا مه‌زن.
ٱلتَّـٰٓئِبُونَ ٱلۡعَٰبِدُونَ ٱلۡحَٰمِدُونَ ٱلسَّـٰٓئِحُونَ ٱلرَّـٰكِعُونَ ٱلسَّـٰجِدُونَ ٱلۡأٓمِرُونَ بِٱلۡمَعۡرُوفِ وَٱلنَّاهُونَ عَنِ ٱلۡمُنكَرِ وَٱلۡحَٰفِظُونَ لِحُدُودِ ٱللَّهِۗ وَبَشِّرِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ﴿١١٢﴾
و ژ سالۆخه‌تێن ڤان خودان باوه‌ران يێن مزگينى ب چوونا به‌حه‌شتێ بۆ هاتییه دان: ئه‌و تۆبه دكه‌ن، ب دلسۆزى عيباده‌تى بۆ خودێ دكه‌ن، حه‌مدا وى دكه‌ن سه‌را هه‌مى خۆشى ونه‌خۆشییان، درۆژيگرن، د نڤێژێ دا دچنه ركووعێ وسجوودێ، فه‌رمانێ ل مرۆڤان دكه‌ن ب وێ يا خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى فه‌رمان پێ كرى، ووان ژ وێ دده‌نه پاش يا خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ئه‌و ژێ داینه پاش، وى تشتى دكه‌ن يێ خودێ فه‌ركرى، وئه‌مر ونه‌هییا وى ب جهـ دئينن، گوهدارییا وى دكه‌ن، و ل توخويبێن وى ڕادوه‌ستن. وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- مزگێنییێ ب ڕازيبوونا خودێ و ب به‌حه‌شتێ بده خودان باوه‌ران.
مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَن يَسۡتَغۡفِرُواْ لِلۡمُشۡرِكِينَ وَلَوۡ كَانُوٓاْ أُوْلِي قُرۡبَىٰ مِنۢ بَعۡدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمۡ أَنَّهُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلۡجَحِيمِ ﴿١١٣﴾
نه‌بوويه بۆ موحه‌ممه‌د پێغه‌مبه‌رى وبۆ ئه‌وێن باوه‌رى ئيناى كو داخوازا ژێبرنا گونه‌هان بۆ بوتپه‌رێسان بكه‌ن، ئه‌گه‌ر خۆ ئه‌و مرۆڤێن وان يێن نێزيك ژى بن پشتى كو ئه‌و ل سه‌ر شرك وصه‌نه‌مپه‌ڕێسییێ مرين، وبۆ وان ئاشكه‌را بووى كو ژ به‌ر مرنا وان ل سه‌ر شركێ ئه‌و جه‌هنه‌مينه، وخودێ گونه‌هێ بۆ بوتپه‌رێسان ژێ نابه‌ت، وه‌كى وى گۆتى: ( إن الله لا یغفر أن یشرك به )وگۆتى: ( إنه من یشرك بالله فقد حرم الله الجنە ).
وَمَا كَانَ ٱسۡتِغۡفَارُ إِبۡرَٰهِيمَ لِأَبِيهِ إِلَّا عَن مَّوۡعِدَةٖ وَعَدَهَآ إِيَّاهُ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُۥٓ أَنَّهُۥ عَدُوّٞ لِّلَّهِ تَبَرَّأَ مِنۡهُۚ إِنَّ إِبۡرَٰهِيمَ لَأَوَّـٰهٌ حَلِيمٞ ﴿١١٤﴾
وداخوازا ئيبراهيمى بۆ بابێ وى يێ بوتپه‌رێس كو خودێ گونه‌هێن وى ژێ ببه‌ت، هه‌ما ژ به‌ر هندێ بوو چونكى وى سۆز دابوويێ، ده‌مێ گۆتییێ: ( سأستغفر لك ربی إنه كان بی حفیا ) یه‌عنى: ئه‌ز دێ داخوازێ بۆ ته ژ خودايێ خۆ كه‌م كو ئه‌و گونه‌هێن ته ژێ ببه‌ت هندى خودايێ منه ئه‌و ب من يێ دلۆڤان بوويه. ڤێجا ده‌مێ بۆ ئيبراهيمى ئاشكه‌رابووى كو بابێ وى دوژمنێ خودێیه وگۆتن ووه‌عز چو كارى لێ ناكه‌ن، وكو ئه‌و دێ ل سه‌ر كوفرێ مرت، ئيبراهيمى ئه‌و هێلا ودوعا بۆ نه‌كرن، وخۆ ژێ به‌ريكر. هندى ئيبراهيم بوو سلاڤ لێ بن گه‌له‌ك هه‌وار دكره خودێ، وگه‌له‌ك يێ دل فره‌هـ وئارام بوو.
وَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيُضِلَّ قَوۡمَۢا بَعۡدَ إِذۡ هَدَىٰهُمۡ حَتَّىٰ يُبَيِّنَ لَهُم مَّا يَتَّقُونَۚ إِنَّ ٱللَّهَ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٌ ﴿١١٥﴾
ونه‌بوويه كو خودێ ملله‌ته‌كى به‌رزه‌كه‌ت پشتى كو وى منه‌ت ب هيدايه‌تێ لێكرى حه‌تا ئه‌و وى تشتى بۆ وان ئاشكه‌را بكه‌ت يێ كو دڤێت ئه‌و خۆ پێ ژ وى بپارێزن، ووى تشتێ ئه‌و هه‌وجه ببنێ ژ بناخه وچه‌ق وتايێن دينى. هندى خودێیه ب هه‌مى تشتان يێ پڕزانايه. وى ئه‌و تشت نیشا هه‌وه دایه یێ هه‌وه نه‌دزانى، دا هه‌وه چو هێجه‌ت نه‌مینن.