ڕاستەوخۆ هەرە ناڤەڕۆکێ
بەڕنامە

قورئانا پیرۆز › سورەتا التوبة › ئایەتا ١٢٩

سورەتا التوبة · ئایەتا ١٢٩ ب تەفسیرا کوردی

At-Tawbah

  • مەدینێ
  • ١٢٩ ئایەت
  • جوز ١٠–١١

تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر

  1. وَإِذَا مَآ أُنزِلَتۡ سُورَةٞ نَّظَرَ بَعۡضُهُمۡ إِلَىٰ بَعۡضٍ هَلۡ يَرَىٰكُم مِّنۡ أَحَدٖ ثُمَّ ٱنصَرَفُواْۚ صَرَفَ ٱللَّهُ قُلُوبَهُم بِأَنَّهُمۡ قَوۡمٞ لَّا يَفۡقَهُونَ ﴿١٢٧﴾

    وئه‌گه‌ر سووره‌ته‌ك هاته‌ خوارێ دوڕوى ب چاڤان ئيشاره‌تان دده‌نه‌ ئێك ودو ويارییان بۆ خۆ ب هاتنه‌ خوارا وێ دكه‌ن وئه‌و ب خه‌م دكه‌ڤن؛ ژ به‌ر كو عه‌يب وكريارێن وان پێ ئاشكه‌را دبن، پاشى ئه‌و دبێژن: ئه‌رێ ئێك دێ هه‌وه‌ بينت ئه‌گه‌ر هوين ژ نك پێغه‌مبه‌رى ڕابوون؟ ڤێجا ئه‌گه‌ر كه‌س وان نه‌بينت ئه‌و دێ ڕابن و ژ ترسێن هه‌تكبرنێ دا ژ نك پێغه‌مبه‌رى سلاڤ لێ بن ده‌ركه‌ڤن. خودێ دلێن وان ژ باوه‌رییێ وه‌رگێڕان؛ ژ به‌ر كو ئه‌و تێ ناگه‌هن وفام ناكه‌ن.

  2. لَقَدۡ جَآءَكُمۡ رَسُولٞ مِّنۡ أَنفُسِكُمۡ عَزِيزٌ عَلَيۡهِ مَا عَنِتُّمۡ حَرِيصٌ عَلَيۡكُم بِٱلۡمُؤۡمِنِينَ رَءُوفٞ رَّحِيمٞ ﴿١٢٨﴾

    گه‌لی خودان باوه‌ران ب ڕاستى پێغه‌مبه‌ره‌ك ژ ملله‌تێ هه‌وه‌ ب خۆ بۆ هه‌وه‌ هات، ئه‌و نه‌خۆشى وته‌نگاڤییا دگه‌هته‌ هه‌وه‌ وى پێ نه‌خۆشه‌، وئه‌و يێ ڕژده‌ ل سه‌ر هندێ كو هوين باوه‌رییێ بينن وحالێ هه‌وه‌ چاك ببت، وئه‌و ب خودان باوه‌ران گه‌له‌كێ مهره‌بان ودلۆڤانكاره‌.

  3. فَإِن تَوَلَّوۡاْ فَقُلۡ حَسۡبِيَ ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ عَلَيۡهِ تَوَكَّلۡتُۖ وَهُوَ رَبُّ ٱلۡعَرۡشِ ٱلۡعَظِيمِ ﴿١٢٩﴾

    ڤێجا ئه‌گه‌ر بوتپه‌رێس ودوڕوییان به‌رێ خۆ ژ باوه‌رى ئينانا ب ته‌ وه‌رگێڕا -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- تو بێژه‌ وان: خودێ به‌سى منه‌، ئه‌و تێرا من هه‌يه‌ به‌رانبه‌ر هه‌ر خه‌مه‌كا دگه‌هته‌ من، ژ وى پێڤه‌تر چو خودايێن ب حه‌ق نينن، ومن هه‌مى كار وكريارێن خۆ يێن هێلاينه‌ ب هيڤییا وى ڤه‌؛ چونكى ئه‌وه‌ هاريكار وپشته‌ڤانێ من، وئه‌وه‌ خودايێ عه‌رشێ مه‌زن كو مه‌زنترينێ چێكرییانه‌.