قورئانا پیرۆز › سورەتا التوبة › ئایەتا ١٢٨
سورەتا التوبة · ئایەتا ١٢٨ ب تەفسیرا کوردی
At-Tawbah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
أَوَلَا يَرَوۡنَ أَنَّهُمۡ يُفۡتَنُونَ فِي كُلِّ عَامٖ مَّرَّةً أَوۡ مَرَّتَيۡنِ ثُمَّ لَا يَتُوبُونَ وَلَا هُمۡ يَذَّكَّرُونَ ﴿١٢٦﴾
ئهرێ وما دوڕوى نابينن كو خودێ ب هشكاتی وتهنگاڤییێ، و ب ئاشكهراكرنا نهێنییێن وان ههر سال جارهكێ يان دوجاران بهلايێ وفهتهراتێ دئينته سهرێ وان؟ پاشى د گهل هندێ ئهو ژ كوفر ونفاقا خۆ نازڤڕنهڤه، وئهو وجهكێ بۆ خۆ ژ وان ئايهتێن خودێ وهرناگرن يێن وان ب چاڤ ديتين، وبيرا خۆ لێ نائيننهڤه.
وَإِذَا مَآ أُنزِلَتۡ سُورَةٞ نَّظَرَ بَعۡضُهُمۡ إِلَىٰ بَعۡضٍ هَلۡ يَرَىٰكُم مِّنۡ أَحَدٖ ثُمَّ ٱنصَرَفُواْۚ صَرَفَ ٱللَّهُ قُلُوبَهُم بِأَنَّهُمۡ قَوۡمٞ لَّا يَفۡقَهُونَ ﴿١٢٧﴾
وئهگهر سوورهتهك هاته خوارێ دوڕوى ب چاڤان ئيشارهتان ددهنه ئێك ودو ويارییان بۆ خۆ ب هاتنه خوارا وێ دكهن وئهو ب خهم دكهڤن؛ ژ بهر كو عهيب وكريارێن وان پێ ئاشكهرا دبن، پاشى ئهو دبێژن: ئهرێ ئێك دێ ههوه بينت ئهگهر هوين ژ نك پێغهمبهرى ڕابوون؟ ڤێجا ئهگهر كهس وان نهبينت ئهو دێ ڕابن و ژ ترسێن ههتكبرنێ دا ژ نك پێغهمبهرى سلاڤ لێ بن دهركهڤن. خودێ دلێن وان ژ باوهرییێ وهرگێڕان؛ ژ بهر كو ئهو تێ ناگههن وفام ناكهن.
لَقَدۡ جَآءَكُمۡ رَسُولٞ مِّنۡ أَنفُسِكُمۡ عَزِيزٌ عَلَيۡهِ مَا عَنِتُّمۡ حَرِيصٌ عَلَيۡكُم بِٱلۡمُؤۡمِنِينَ رَءُوفٞ رَّحِيمٞ ﴿١٢٨﴾
گهلی خودان باوهران ب ڕاستى پێغهمبهرهك ژ مللهتێ ههوه ب خۆ بۆ ههوه هات، ئهو نهخۆشى وتهنگاڤییا دگههته ههوه وى پێ نهخۆشه، وئهو يێ ڕژده ل سهر هندێ كو هوين باوهرییێ بينن وحالێ ههوه چاك ببت، وئهو ب خودان باوهران گهلهكێ مهرهبان ودلۆڤانكاره.
فَإِن تَوَلَّوۡاْ فَقُلۡ حَسۡبِيَ ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ عَلَيۡهِ تَوَكَّلۡتُۖ وَهُوَ رَبُّ ٱلۡعَرۡشِ ٱلۡعَظِيمِ ﴿١٢٩﴾
ڤێجا ئهگهر بوتپهرێس ودوڕوییان بهرێ خۆ ژ باوهرى ئينانا ب ته وهرگێڕا -ئهى پێغهمبهر- تو بێژه وان: خودێ بهسى منه، ئهو تێرا من ههيه بهرانبهر ههر خهمهكا دگههته من، ژ وى پێڤهتر چو خودايێن ب حهق نينن، ومن ههمى كار وكريارێن خۆ يێن هێلاينه ب هيڤییا وى ڤه؛ چونكى ئهوه هاريكار وپشتهڤانێ من، وئهوه خودايێ عهرشێ مهزن كو مهزنترينێ چێكرییانه.