قورئانا پیرۆز › سورەتا التوبة › ئایەتا ١٢٦
سورەتا التوبة · ئایەتا ١٢٦ ب تەفسیرا کوردی
At-Tawbah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَإِذَا مَآ أُنزِلَتۡ سُورَةٞ فَمِنۡهُم مَّن يَقُولُ أَيُّكُمۡ زَادَتۡهُ هَٰذِهِۦٓ إِيمَٰنٗاۚ فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ فَزَادَتۡهُمۡ إِيمَٰنٗا وَهُمۡ يَسۡتَبۡشِرُونَ ﴿١٢٤﴾
وئه‌گه‌ر خودێ سووره‌ته‌ك ژ سووره‌تێن قورئانێ بۆ پێغه‌مبه‌رێ خۆ ئينا خوارێ، ژ وان دوڕوییان هه‌يه يێ -ب یارى وتڕانه‌پێكرن ڤه- دبێژت: ڤێ سووره‌تێ باوه‌رییا كێ ژ هه‌وه ب خودێ وئايه‌تێن وى پتر لێ كر؟ ڤێجا ئه‌وێن باوه‌رى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ئيناى هاتنه خوارا ڤێ سووره‌تێ باوه‌رى ل وان زێده كر كو وان ئه‌و زانى وباوه‌رى پێ ئيناى وهزرا خۆ تێدا كرى وكار پێ كرى، وكه‌يفا وان ب وێ باوه‌رییێ دئێت يا خودێ دايه وان.
وَأَمَّا ٱلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٞ فَزَادَتۡهُمۡ رِجۡسًا إِلَىٰ رِجۡسِهِمۡ وَمَاتُواْ وَهُمۡ كَٰفِرُونَ ﴿١٢٥﴾
وئه‌وێن نفاق وگومانا د ده‌رحه‌قا دينێ خودێ دا د دلێن وان دا هه‌ى، هاتنه خوارا ڤێ سووره‌تێ نفاقێ وگومانێ ل سه‌ر وێ نفاق وگومانا وان هه‌ى زێده دكه‌ت، وئه‌وێن هه مرن وئه‌و دكافر ب خودێ وئايه‌تێن وى.
أَوَلَا يَرَوۡنَ أَنَّهُمۡ يُفۡتَنُونَ فِي كُلِّ عَامٖ مَّرَّةً أَوۡ مَرَّتَيۡنِ ثُمَّ لَا يَتُوبُونَ وَلَا هُمۡ يَذَّكَّرُونَ ﴿١٢٦﴾
ئه‌رێ وما دوڕوى نابينن كو خودێ ب هشكاتی وته‌نگاڤییێ، و ب ئاشكه‌راكرنا نهێنییێن وان هه‌ر سال جاره‌كێ يان دوجاران به‌لايێ وفه‌ته‌راتێ دئينته سه‌رێ وان؟ پاشى د گه‌ل هندێ ئه‌و ژ كوفر ونفاقا خۆ نازڤڕنه‌ڤه، وئه‌و وجه‌كێ بۆ خۆ ژ وان ئايه‌تێن خودێ وه‌رناگرن يێن وان ب چاڤ ديتين، وبيرا خۆ لێ نائيننه‌ڤه.
وَإِذَا مَآ أُنزِلَتۡ سُورَةٞ نَّظَرَ بَعۡضُهُمۡ إِلَىٰ بَعۡضٍ هَلۡ يَرَىٰكُم مِّنۡ أَحَدٖ ثُمَّ ٱنصَرَفُواْۚ صَرَفَ ٱللَّهُ قُلُوبَهُم بِأَنَّهُمۡ قَوۡمٞ لَّا يَفۡقَهُونَ ﴿١٢٧﴾
وئه‌گه‌ر سووره‌ته‌ك هاته خوارێ دوڕوى ب چاڤان ئيشاره‌تان دده‌نه ئێك ودو ويارییان بۆ خۆ ب هاتنه خوارا وێ دكه‌ن وئه‌و ب خه‌م دكه‌ڤن؛ ژ به‌ر كو عه‌يب وكريارێن وان پێ ئاشكه‌را دبن، پاشى ئه‌و دبێژن: ئه‌رێ ئێك دێ هه‌وه بينت ئه‌گه‌ر هوين ژ نك پێغه‌مبه‌رى ڕابوون؟ ڤێجا ئه‌گه‌ر كه‌س وان نه‌بينت ئه‌و دێ ڕابن و ژ ترسێن هه‌تكبرنێ دا ژ نك پێغه‌مبه‌رى سلاڤ لێ بن ده‌ركه‌ڤن. خودێ دلێن وان ژ باوه‌رییێ وه‌رگێڕان؛ ژ به‌ر كو ئه‌و تێ ناگه‌هن وفام ناكه‌ن.
لَقَدۡ جَآءَكُمۡ رَسُولٞ مِّنۡ أَنفُسِكُمۡ عَزِيزٌ عَلَيۡهِ مَا عَنِتُّمۡ حَرِيصٌ عَلَيۡكُم بِٱلۡمُؤۡمِنِينَ رَءُوفٞ رَّحِيمٞ ﴿١٢٨﴾
گه‌لی خودان باوه‌ران ب ڕاستى پێغه‌مبه‌ره‌ك ژ ملله‌تێ هه‌وه ب خۆ بۆ هه‌وه هات، ئه‌و نه‌خۆشى وته‌نگاڤییا دگه‌هته هه‌وه وى پێ نه‌خۆشه، وئه‌و يێ ڕژده ل سه‌ر هندێ كو هوين باوه‌رییێ بينن وحالێ هه‌وه چاك ببت، وئه‌و ب خودان باوه‌ران گه‌له‌كێ مهره‌بان ودلۆڤانكاره.