قورئانا پیرۆز › سورەتا التوبة › ئایەتا ١٢٤
سورەتا التوبة · ئایەتا ١٢٤ ب تەفسیرا کوردی
At-Tawbah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
۞وَمَا كَانَ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ لِيَنفِرُواْ كَآفَّةٗۚ فَلَوۡلَا نَفَرَ مِن كُلِّ فِرۡقَةٖ مِّنۡهُمۡ طَآئِفَةٞ لِّيَتَفَقَّهُواْ فِي ٱلدِّينِ وَلِيُنذِرُواْ قَوۡمَهُمۡ إِذَا رَجَعُوٓاْ إِلَيۡهِمۡ لَعَلَّهُمۡ يَحۡذَرُونَ ﴿١٢٢﴾
ونهبوويه بۆ خودان باوهران كو ههمى پێكڤه دهركهڤنه شهڕێ دوژمنێ خۆ، كا چاوا نهبوويه بۆ وان كو ههمى پێكڤه بڕوينن، ڤێجا بلا ژ ههر دهستهكهكێ ژ وان هندهكێن تێرا شهڕى بكهن دهركهڤن؛ دا ئهوێن ڕوينشتى دمينن خۆ د دينێ خودێ دا و د وێ دا يا بۆ پێغهمبهرێ وى هاتییه خوارێ شارهزا بكهن، ودا ئهو دهمێ دزڤڕنه نك مللهتێ خۆ وان ب وێ بترسينن يا وان زانى، دا بهلكى ئهو خۆ ژ عهزابا خودێ بپارێزن وپێگيرییێ ب فهرمانێن وى بكهن.
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ قَٰتِلُواْ ٱلَّذِينَ يَلُونَكُم مِّنَ ٱلۡكُفَّارِ وَلۡيَجِدُواْ فِيكُمۡ غِلۡظَةٗۚ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ مَعَ ٱلۡمُتَّقِينَ ﴿١٢٣﴾
ئهى ئهوێن باوهرى ب خودێ وپێغهمبهرێ وى ئيناى وكار ب شریعهتێ وى كرى، هوين دهست ب شهڕێ كافرێن نێزيك پاشى يێن وێڤهتر ژ وارێ ئيسلامێ بكهن، وبلا كافر زڤراتییێ ودژوارییێ ژ ههوه ببينن، وهوين بزانن كو هندى خودێیه ب هاريكارى وپشتهڤانییا خۆ يێ د گهل تهقواداران.
وَإِذَا مَآ أُنزِلَتۡ سُورَةٞ فَمِنۡهُم مَّن يَقُولُ أَيُّكُمۡ زَادَتۡهُ هَٰذِهِۦٓ إِيمَٰنٗاۚ فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ فَزَادَتۡهُمۡ إِيمَٰنٗا وَهُمۡ يَسۡتَبۡشِرُونَ ﴿١٢٤﴾
وئهگهر خودێ سوورهتهك ژ سوورهتێن قورئانێ بۆ پێغهمبهرێ خۆ ئينا خوارێ، ژ وان دوڕوییان ههيه يێ -ب یارى وتڕانهپێكرن ڤه- دبێژت: ڤێ سوورهتێ باوهرییا كێ ژ ههوه ب خودێ وئايهتێن وى پتر لێ كر؟ ڤێجا ئهوێن باوهرى ب خودێ وپێغهمبهرێ وى ئيناى هاتنه خوارا ڤێ سوورهتێ باوهرى ل وان زێده كر كو وان ئهو زانى وباوهرى پێ ئيناى وهزرا خۆ تێدا كرى وكار پێ كرى، وكهيفا وان ب وێ باوهرییێ دئێت يا خودێ دايه وان.
وَأَمَّا ٱلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٞ فَزَادَتۡهُمۡ رِجۡسًا إِلَىٰ رِجۡسِهِمۡ وَمَاتُواْ وَهُمۡ كَٰفِرُونَ ﴿١٢٥﴾
وئهوێن نفاق وگومانا د دهرحهقا دينێ خودێ دا د دلێن وان دا ههى، هاتنه خوارا ڤێ سوورهتێ نفاقێ وگومانێ ل سهر وێ نفاق وگومانا وان ههى زێده دكهت، وئهوێن هه مرن وئهو دكافر ب خودێ وئايهتێن وى.
أَوَلَا يَرَوۡنَ أَنَّهُمۡ يُفۡتَنُونَ فِي كُلِّ عَامٖ مَّرَّةً أَوۡ مَرَّتَيۡنِ ثُمَّ لَا يَتُوبُونَ وَلَا هُمۡ يَذَّكَّرُونَ ﴿١٢٦﴾
ئهرێ وما دوڕوى نابينن كو خودێ ب هشكاتی وتهنگاڤییێ، و ب ئاشكهراكرنا نهێنییێن وان ههر سال جارهكێ يان دوجاران بهلايێ وفهتهراتێ دئينته سهرێ وان؟ پاشى د گهل هندێ ئهو ژ كوفر ونفاقا خۆ نازڤڕنهڤه، وئهو وجهكێ بۆ خۆ ژ وان ئايهتێن خودێ وهرناگرن يێن وان ب چاڤ ديتين، وبيرا خۆ لێ نائيننهڤه.