قورئانا پیرۆز › سورەتا التوبة › ئایەتا ٦١
سورەتا التوبة · ئایەتا ٦١ ب تەفسیرا کوردی
At-Tawbah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَلَوۡ أَنَّهُمۡ رَضُواْ مَآ ءَاتَىٰهُمُ ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥ وَقَالُواْ حَسۡبُنَا ٱللَّهُ سَيُؤۡتِينَا ٱللَّهُ مِن فَضۡلِهِۦ وَرَسُولُهُۥٓ إِنَّآ إِلَى ٱللَّهِ رَٰغِبُونَ ﴿٥٩﴾
وئه‌وێن هه يێن عه‌يبان د لێكڤه‌كرنا ته دا بۆ خێران دئيننه ده‌ر ئه‌گه‌ر ب وێ ڕازى ببان يا خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى دايه وان، وگۆتبان: خودێ تێرا مه هه‌يه، وئه‌و ژ قه‌نجییا خۆ دێ ده‌ته مه، وپێغه‌مبه‌رێ وى ژ وێ دێ ده‌ته مه يا خودێ دايێ، هندى ئه‌مين مه دڤێت خودێ ل به‌ر ده‌ستێ مه فره‌هـ بكه‌ت، ومه ژ وه‌رگرتنا خێران بێ منه‌ت بكه‌ت. ئه‌گه‌ر وان ئه‌ڤ چه‌نده كربا بۆ وان باشتر وچێتر بوو.
۞إِنَّمَا ٱلصَّدَقَٰتُ لِلۡفُقَرَآءِ وَٱلۡمَسَٰكِينِ وَٱلۡعَٰمِلِينَ عَلَيۡهَا وَٱلۡمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمۡ وَفِي ٱلرِّقَابِ وَٱلۡغَٰرِمِينَ وَفِي سَبِيلِ ٱللَّهِ وَٱبۡنِ ٱلسَّبِيلِۖ فَرِيضَةٗ مِّنَ ٱللَّهِۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٞ ﴿٦٠﴾
زه‌كاتا واجب بۆ هه‌ژارێن پێتڤى يێن چو نه‌يى دئێته‌دان، وبۆ وان به‌رده‌ست ته‌نگان ژى يێن هند نه‌بت تێرا وان بكه‌ت، وبۆ وان يێن زه‌كاتێ كۆم دكه‌ن، وبۆ وان يێن هه‌وه دڤێت دلێن وان ب لايێ خۆ ڤه بكێشن يێن هه‌وه هيڤى هه‌ى كو موسلمان ببن يان باوه‌رییا وان ب هێز بكه‌ڤت يان مفاى بگه‌هيننه موسلمانان، يان ژى خرابییا ئێكى پێ ژ موسلمانان بده‌نه پاش، وزه‌كات بۆ ئازاكرنا گه‌رده‌نا به‌نییان دئێته‌دان، وبۆ هه‌ڤڕكان دا ئه‌و نه‌خۆشییا د ناڤبه‌را وان دا پێ بێته چاككرن، وبۆ وان يێن قه‌ردارییێ بارێ وان گرانكرى، وبۆ شه‌ڕكه‌رێن د ڕێكا خودێ دا، وبۆ وى ڕێڤنگى يێ مال د ده‌ستان دا نه‌مابت، ئه‌ڤ لێكڤه‌كرنه تشته‌كێ فه‌ره خودێ داناى. وخودێ يێ پڕزانايه ب وى تشتێ مفايێ به‌نییێن وى تێدا، يێ كاربنه‌جهه د ڕێڤه‌برن وشريعه‌تێ خۆ دا.
وَمِنۡهُمُ ٱلَّذِينَ يُؤۡذُونَ ٱلنَّبِيَّ وَيَقُولُونَ هُوَ أُذُنٞۚ قُلۡ أُذُنُ خَيۡرٖ لَّكُمۡ يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ وَيُؤۡمِنُ لِلۡمُؤۡمِنِينَ وَرَحۡمَةٞ لِّلَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنكُمۡۚ وَٱلَّذِينَ يُؤۡذُونَ رَسُولَ ٱللَّهِ لَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ ﴿٦١﴾
و ژ دوڕوییان هنده‌ك هه‌نه ب ئه‌زمانى نه‌خۆشییێ دگه‌هيننه پێغه‌مبه‌رێ خودێ سلاڤ لێ بن، ودبێژن: ئه‌و گوهێ خۆ دده‌ته هه‌ر گۆتنه‌كا بۆ وى بێته گۆتن وباوه‌ر ژێ دكه‌ت، تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان: هندى موحه‌ممه‌ده گوهه‌كه گوهدارییا هه‌ر خێره‌كا هه‌بت دكه‌ت، باوه‌رییێ ب خودێ دئينت وخودان باوه‌ران د وان تشتان دا ڕاست ده‌ردئێخت يێن ئه‌و دبێژن، وئه‌و دلۆڤانییه بۆ وى يێ دويكه‌فتنا وى بكه‌ت و ل سه‌ر ڕێكا وى بچت. وئه‌وێن پێغه‌مبه‌رێ خودێ موحه‌ممه‌دى -سلاڤ لێ بن- دئێشينن ب چ ڕه‌نگێ ئێشانێ یێ هه‌بت، عه‌زابه‌كا ب ئێش ونه‌خۆش بۆ وان هه‌يه.
يَحۡلِفُونَ بِٱللَّهِ لَكُمۡ لِيُرۡضُوكُمۡ وَٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥٓ أَحَقُّ أَن يُرۡضُوهُ إِن كَانُواْ مُؤۡمِنِينَ ﴿٦٢﴾
دوڕوى سويندێن ژ دره‌و دخۆن، وهێجه‌تێن ژ قه‌ستا بۆ خۆ دگرن؛ دا خودان باوه‌ران ڕازى بكه‌ن، وخودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى هێژاترن كو ئه‌و وان ب باوه‌رییێ وگوهدانێ ڕازى بكه‌ن، ئه‌گه‌ر ڕاسته ئه‌و دخودان باوه‌رن.
أَلَمۡ يَعۡلَمُوٓاْ أَنَّهُۥ مَن يُحَادِدِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ فَأَنَّ لَهُۥ نَارَ جَهَنَّمَ خَٰلِدٗا فِيهَاۚ ذَٰلِكَ ٱلۡخِزۡيُ ٱلۡعَظِيمُ ﴿٦٣﴾
ئه‌رێ ما ڤان دوڕوییان نه‌زانییه كو دويماهییا وان يێن دوژمنییا خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى دكه‌ن ئاگرێ جه‌هنه‌مێیه، عه‌زابه‌كا به‌رده‌وام بۆ وان تێدا هه‌يه؟ ئه‌ڤ دويماهییه شه‌رمزارى وشكاندنه‌كا مه‌زنه، وخه‌به‌ربێژى وگۆتنێن سه‌قه‌ت د ده‌رحه‌قا پێغه‌مبه‌رى دا سلاڤ لێ بن ژ دوژمنییێيه بۆ وى، خودێ مه ژ وێ چه‌ندێ بپارێزت.