قورئانا پیرۆز › سورەتا التوبة › ئایەتا ٦٣
سورەتا التوبة · ئایەتا ٦٣ ب تەفسیرا کوردی
At-Tawbah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَمِنۡهُمُ ٱلَّذِينَ يُؤۡذُونَ ٱلنَّبِيَّ وَيَقُولُونَ هُوَ أُذُنٞۚ قُلۡ أُذُنُ خَيۡرٖ لَّكُمۡ يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ وَيُؤۡمِنُ لِلۡمُؤۡمِنِينَ وَرَحۡمَةٞ لِّلَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنكُمۡۚ وَٱلَّذِينَ يُؤۡذُونَ رَسُولَ ٱللَّهِ لَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ ﴿٦١﴾
و ژ دوڕوییان هندهك ههنه ب ئهزمانى نهخۆشییێ دگههيننه پێغهمبهرێ خودێ سلاڤ لێ بن، ودبێژن: ئهو گوهێ خۆ ددهته ههر گۆتنهكا بۆ وى بێته گۆتن وباوهر ژێ دكهت، تو -ئهى پێغهمبهر- بێژه وان: هندى موحهممهده گوههكه گوهدارییا ههر خێرهكا ههبت دكهت، باوهرییێ ب خودێ دئينت وخودان باوهران د وان تشتان دا ڕاست دهردئێخت يێن ئهو دبێژن، وئهو دلۆڤانییه بۆ وى يێ دويكهفتنا وى بكهت و ل سهر ڕێكا وى بچت. وئهوێن پێغهمبهرێ خودێ موحهممهدى -سلاڤ لێ بن- دئێشينن ب چ ڕهنگێ ئێشانێ یێ ههبت، عهزابهكا ب ئێش ونهخۆش بۆ وان ههيه.
يَحۡلِفُونَ بِٱللَّهِ لَكُمۡ لِيُرۡضُوكُمۡ وَٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥٓ أَحَقُّ أَن يُرۡضُوهُ إِن كَانُواْ مُؤۡمِنِينَ ﴿٦٢﴾
دوڕوى سويندێن ژ درهو دخۆن، وهێجهتێن ژ قهستا بۆ خۆ دگرن؛ دا خودان باوهران ڕازى بكهن، وخودێ وپێغهمبهرێ وى هێژاترن كو ئهو وان ب باوهرییێ وگوهدانێ ڕازى بكهن، ئهگهر ڕاسته ئهو دخودان باوهرن.
أَلَمۡ يَعۡلَمُوٓاْ أَنَّهُۥ مَن يُحَادِدِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ فَأَنَّ لَهُۥ نَارَ جَهَنَّمَ خَٰلِدٗا فِيهَاۚ ذَٰلِكَ ٱلۡخِزۡيُ ٱلۡعَظِيمُ ﴿٦٣﴾
ئهرێ ما ڤان دوڕوییان نهزانییه كو دويماهییا وان يێن دوژمنییا خودێ وپێغهمبهرێ وى دكهن ئاگرێ جههنهمێیه، عهزابهكا بهردهوام بۆ وان تێدا ههيه؟ ئهڤ دويماهییه شهرمزارى وشكاندنهكا مهزنه، وخهبهربێژى وگۆتنێن سهقهت د دهرحهقا پێغهمبهرى دا سلاڤ لێ بن ژ دوژمنییێيه بۆ وى، خودێ مه ژ وێ چهندێ بپارێزت.
يَحۡذَرُ ٱلۡمُنَٰفِقُونَ أَن تُنَزَّلَ عَلَيۡهِمۡ سُورَةٞ تُنَبِّئُهُم بِمَا فِي قُلُوبِهِمۡۚ قُلِ ٱسۡتَهۡزِءُوٓاْ إِنَّ ٱللَّهَ مُخۡرِجٞ مَّا تَحۡذَرُونَ ﴿٦٤﴾
دوڕوى دترسن كو سوورهتهك بێته خوارێ بهحسێ وى تشتى بكهت يێ ئهو د دلێن خۆ دا ڤهدشێرن ژ كوفرێ، تو -ئهى پێغهمبهر- بێژه وان: هوين بميننه ل سهر تڕانه ويارى پێكرنێن خۆ، هندى خودێیه ڕاستییا تشتێ هوين ژێ دترسن دێ ئينتهدهر.
وَلَئِن سَأَلۡتَهُمۡ لَيَقُولُنَّ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَنَلۡعَبُۚ قُلۡ أَبِٱللَّهِ وَءَايَٰتِهِۦ وَرَسُولِهِۦ كُنتُمۡ تَسۡتَهۡزِءُونَ ﴿٦٥﴾
وئهگهر تو -ئهى پێغهمبهر- پسيارا وى تشتى ژ وان بكهى يێ وان د دهرحهقا ته وههڤالێن ته دا دگۆت ئهو دێ بێژن: مه چو مهخسهد ب وێ گۆتنێ نهبوو يا مه گۆتى، تو -ئهى پێغهمبهر- بێژه وان: ئهرێ ههوه ب خودێ وئايهتێن وى وپێغهمبهرێ وى يارى دكرن؟