ڕاستەوخۆ هەرە ناڤەڕۆکێ
بەڕنامە

قورئانا پیرۆز › سورەتا التوبة › ئایەتا ٩٤

سورەتا التوبة · ئایەتا ٩٤ ب تەفسیرا کوردی

At-Tawbah

  • مەدینێ
  • ١٢٩ ئایەت
  • جوز ١٠–١١

تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر

  1. وَلَا عَلَى ٱلَّذِينَ إِذَا مَآ أَتَوۡكَ لِتَحۡمِلَهُمۡ قُلۡتَ لَآ أَجِدُ مَآ أَحۡمِلُكُمۡ عَلَيۡهِ تَوَلَّواْ وَّأَعۡيُنُهُمۡ تَفِيضُ مِنَ ٱلدَّمۡعِ حَزَنًا أَلَّا يَجِدُواْ مَا يُنفِقُونَ ﴿٩٢﴾

    هه‌ر وه‌سا چو گونه‌هـ ل سه‌ر وان ژى نينه‌ ئه‌وێن ئه‌گه‌ر هاتنه‌ نك ته‌ دا تو هاريكارییا وان بكه‌ى ووان بۆ جيهادێ هلگرى تو بێژییێ: ئه‌ز چو پێڕهه‌كى نابينم هه‌وه‌ لێ سويار بكه‌م، ئه‌و دچن پشت دده‌نه‌ ته‌، وچاڤێن وان ژ ڕۆندكان تژى دبن كو خێرا جيهادێ ژ ده‌ست وان ده‌ركه‌فتى؛ چونكى ئه‌و چو تشته‌كى نابينن خه‌رج بكه‌ن، وبۆ جيهادا د ڕێكا خودێ دا لێ سويار ببن.

  2. ۞إِنَّمَا ٱلسَّبِيلُ عَلَى ٱلَّذِينَ يَسۡتَـٔۡذِنُونَكَ وَهُمۡ أَغۡنِيَآءُۚ رَضُواْ بِأَن يَكُونُواْ مَعَ ٱلۡخَوَالِفِ وَطَبَعَ ٱللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ فَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ ﴿٩٣﴾

    لۆمه‌ وگونه‌هـ هه‌ما ل سه‌ر وان ده‌وله‌مه‌ندانه‌ يێن هاتينه‌ نك ته‌ -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ده‌ستويرییێ ژ ته‌ دخوازن كو ئه‌و ده‌رنه‌كه‌ڤن، وئه‌و بوونه‌ ژ وان منافقان يێن ب ڕوينشتنا د گه‌ل ژن وخودان عوزران ڕازى بووين، وخودێ خه‌تم ب نفاقێ ل سه‌ر دلێن وان دايه‌، ڤێجا باوه‌رى تێ ناچت، وئه‌و دويماهییا خراب يا پاشڤه‌مانا خۆ وهێلانا جيهادێ د گه‌ل ته‌ نزانن.

  3. يَعۡتَذِرُونَ إِلَيۡكُمۡ إِذَا رَجَعۡتُمۡ إِلَيۡهِمۡۚ قُل لَّا تَعۡتَذِرُواْ لَن نُّؤۡمِنَ لَكُمۡ قَدۡ نَبَّأَنَا ٱللَّهُ مِنۡ أَخۡبَارِكُمۡۚ وَسَيَرَى ٱللَّهُ عَمَلَكُمۡ وَرَسُولُهُۥ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلَىٰ عَٰلِمِ ٱلۡغَيۡبِ وَٱلشَّهَٰدَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ﴿٩٤﴾

    گه‌لی خودان باوه‌ران ده‌مێ هوين ژ غه‌زايا (ته‌بووكێ) دزڤڕنه‌ڤه‌ ئه‌وێن ب هێجه‌تێن دره‌و خۆ ژ جيهادا بوتپه‌رێسان دایه‌پاش دێ داخوازا لێبۆرينێ ژ هه‌وه‌ كه‌ن، تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه‌ وان: هوین چو هێجه‌تان بۆ خۆ نه‌گرن، ئه‌م باوه‌ر ژ گۆتنا هه‌وه‌ ناكه‌ين، ب ڕاستى خودێ وه‌سا به‌حسێ هه‌وه‌ بۆ مه‌ يێ كرى كو ئه‌م ب دره‌وا هه‌وه‌ زانا ببين، وخودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى دێ كارێ هه‌وه‌ بينن، كانێ هوين دێ ژ نفاقا خۆ تۆبه‌ كه‌ن، يان نه‌، وخودێ كريارێن هه‌وه‌ د دنيايێ دا بۆ مرۆڤان دێ ئاشكه‌را كه‌ت، پاشى هوين پشتى مرنێ دێ زڤڕنه‌ نك وى يێ كريارێن هه‌وه‌ يێن ئاشكه‌را وڤه‌شارتى لێ به‌رزه‌ نه‌بن، ڤێجا ئه‌و دێ به‌حسێ كريارێن هه‌وه‌ هه‌مییان بۆ هه‌وه‌ كه‌ت، ودێ هه‌وه‌ سه‌را وان جزا ده‌ت.

  4. سَيَحۡلِفُونَ بِٱللَّهِ لَكُمۡ إِذَا ٱنقَلَبۡتُمۡ إِلَيۡهِمۡ لِتُعۡرِضُواْ عَنۡهُمۡۖ فَأَعۡرِضُواْ عَنۡهُمۡۖ إِنَّهُمۡ رِجۡسٞۖ وَمَأۡوَىٰهُمۡ جَهَنَّمُ جَزَآءَۢ بِمَا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ ﴿٩٥﴾

    ده‌مێ هوين ژ غه‌زايێ دزڤڕن دوڕوى -ژ دره‌و- دێ بۆ هه‌وه‌ سويند خۆن؛ دا هوين پسيارێ ژێ نه‌كه‌ن، ڤێجا هوين بۆ كێمكرنا وان پشت بده‌نێ وپويته‌ى پێ نه‌كه‌ن، هندى ئه‌ون دلێن وان دپيسن، وجهێ وان يێ ئه‌و ل ئاخره‌تێ لێ دزڤڕن ئاگرێ جه‌هنه‌مێیه‌؛ ژ به‌ر وان خه‌له‌تى وگونه‌هێن وان دكرن.

  5. يَحۡلِفُونَ لَكُمۡ لِتَرۡضَوۡاْ عَنۡهُمۡۖ فَإِن تَرۡضَوۡاْ عَنۡهُمۡ فَإِنَّ ٱللَّهَ لَا يَرۡضَىٰ عَنِ ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡفَٰسِقِينَ ﴿٩٦﴾

    گه‌لی خودان باوه‌ران ئه‌ڤ دوڕوییه‌ ژ دره‌و بۆ هه‌وه‌ سويند دخۆن؛ دا هوين ژ وان ڕازى ببن، ڤێجا ئه‌گه‌ر هوين ژ وان ڕازى ببن ژى -چونكى هوين دره‌وا وان نزانن- هندى خودێیه‌ ‌ژ وى ملله‌تى ڕازى نابت يێ ژ گوهدارییا وى وپێغه‌مبه‌رێ وى ده‌ركه‌فتى.