قورئانا پیرۆز › سورەتا التين › ئایەتا ٣
سورەتا التين · ئایەتا ٣ ب تەفسیرا کوردی
At-Tin
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَٱلتِّينِ وَٱلزَّيۡتُونِ ﴿١﴾
خودێ ب هژيرێ وزهيتوينێ سويند خوار، وئهو دو بهرههمێن ناڤدارن.
وَطُورِ سِينِينَ ﴿٢﴾
و ب چيايێ (طوورێ سينائێ) سويند خوار ئهوێ خودێ ل سهر د گهل مووساى ئاخفتى.
وَهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ٱلۡأَمِينِ ﴿٣﴾
و ب ڤى باژێرێ تهنا ژ ههر ترسهكێ، كو (مهكههه) جهێ ئيسلام لێ هاتى سويند خوار.
لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِيٓ أَحۡسَنِ تَقۡوِيمٖ ﴿٤﴾
ب ڕاستى مه مرۆڤ د باشترين ڕهنگ دا ئافراندییه.
ثُمَّ رَدَدۡنَٰهُ أَسۡفَلَ سَٰفِلِينَ ﴿٥﴾
پاشى ئهگهر ئهو گوهدارییا خودێ نهكهت ودويكهفتنا پێغهمبهران نهكهت، ئهم وى دزڤڕينينه د ئاگرى دا.