قورئانا پیرۆز › سورەتا التين › ئایەتا ٤
سورەتا التين · ئایەتا ٤ ب تەفسیرا کوردی
At-Tin
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَطُورِ سِينِينَ ﴿٢﴾
و ب چيايێ (طوورێ سينائێ) سويند خوار ئه‌وێ خودێ ل سه‌ر د گه‌ل مووساى ئاخفتى.
وَهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ٱلۡأَمِينِ ﴿٣﴾
و ب ڤى باژێرێ ته‌نا ژ هه‌ر ترسه‌كێ، كو (مه‌كه‌هه) جهێ ئيسلام لێ هاتى سويند خوار.
لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِيٓ أَحۡسَنِ تَقۡوِيمٖ ﴿٤﴾
ب ڕاستى مه مرۆڤ د باشترين ڕه‌نگ دا ئافراندییه.
ثُمَّ رَدَدۡنَٰهُ أَسۡفَلَ سَٰفِلِينَ ﴿٥﴾
پاشى ئه‌گه‌ر ئه‌و گوهدارییا خودێ نه‌كه‌ت ودويكه‌فتنا پێغه‌مبه‌ران نه‌كه‌ت، ئه‌م وى دزڤڕينينه د ئاگرى دا.
إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ فَلَهُمۡ أَجۡرٌ غَيۡرُ مَمۡنُونٖ ﴿٦﴾
به‌لێ ئه‌وێن باوه‌رى ئيناى وچاكى كرين خێره‌كا مه‌زن وبێ ڤه‌بڕين بۆ وان هه‌يه.