قورئانا پیرۆز › سورەتا الزلزلة › ئایەتا ٤
سورەتا الزلزلة · ئایەتا ٤ ب تەفسیرا کوردی
Az-Zalzalah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَأَخۡرَجَتِ ٱلۡأَرۡضُ أَثۡقَالَهَا ﴿٢﴾
وعه‌ردى ئه‌و تشتێ د ناڤ خۆ دا ژ مرى وخزينه‌يان ده‌رێخست.
وَقَالَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا لَهَا ﴿٣﴾
ومرۆڤى ژ ترسیان دا پسيار كر: ئه‌ڤه چيه لێ قه‌ومى؟
يَوۡمَئِذٖ تُحَدِّثُ أَخۡبَارَهَا ﴿٤﴾
ڕۆژا قيامه‌تێ عه‌رد به‌حسێ وان باشى وخرابییان دكه‌ت يێن ل سه‌ر پشتێ هاتينه‌كرن.
بِأَنَّ رَبَّكَ أَوۡحَىٰ لَهَا ﴿٥﴾
وكو هندى خودێیه فه‌رمان لێ كرییه كو ئه‌و به‌حسێ وى كارى بكه‌ت يێ ل سه‌ر پشتێ هاتییه‌كرن.
يَوۡمَئِذٖ يَصۡدُرُ ٱلنَّاسُ أَشۡتَاتٗا لِّيُرَوۡاْ أَعۡمَٰلَهُمۡ ﴿٦﴾
وێ ڕۆژێ مرۆڤ ژ مه‌يدانا حيسابێ گه‌له‌ك ڕه‌نگ دزڤڕن؛ دا خودێ كريارێن وان يێن باش وخراب نيشا وان بده‌ت، ووان سه‌را جزا بده‌ت.