قورئانا پیرۆز › سورەتا الزلزلة › ئایەتا ٥
سورەتا الزلزلة · ئایەتا ٥ ب تەفسیرا کوردی
Az-Zalzalah
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَقَالَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا لَهَا ﴿٣﴾
ومرۆڤى ژ ترسیان دا پسيار كر: ئهڤه چيه لێ قهومى؟
يَوۡمَئِذٖ تُحَدِّثُ أَخۡبَارَهَا ﴿٤﴾
ڕۆژا قيامهتێ عهرد بهحسێ وان باشى وخرابییان دكهت يێن ل سهر پشتێ هاتينهكرن.
بِأَنَّ رَبَّكَ أَوۡحَىٰ لَهَا ﴿٥﴾
وكو هندى خودێیه فهرمان لێ كرییه كو ئهو بهحسێ وى كارى بكهت يێ ل سهر پشتێ هاتییهكرن.
يَوۡمَئِذٖ يَصۡدُرُ ٱلنَّاسُ أَشۡتَاتٗا لِّيُرَوۡاْ أَعۡمَٰلَهُمۡ ﴿٦﴾
وێ ڕۆژێ مرۆڤ ژ مهيدانا حيسابێ گهلهك ڕهنگ دزڤڕن؛ دا خودێ كريارێن وان يێن باش وخراب نيشا وان بدهت، ووان سهرا جزا بدهت.
فَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٍ خَيۡرٗا يَرَهُۥ ﴿٧﴾
ڤێجا ههچییێ هندى گرانییا مێرییهكا بچويك باشى كربن، ئهو ل ئاخرهتێ خێرا خۆ دێ بينت.