قورئانا پیرۆز › سورەتا فصلت › ئایەتا ١٢
سورەتا فصلت · ئایەتا ١٢ ب تەفسیرا کوردی
Fussilat
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَجَعَلَ فِيهَا رَوَٰسِيَ مِن فَوۡقِهَا وَبَٰرَكَ فِيهَا وَقَدَّرَ فِيهَآ أَقۡوَٰتَهَا فِيٓ أَرۡبَعَةِ أَيَّامٖ سَوَآءٗ لِّلسَّآئِلِينَ ﴿١٠﴾
ووى هنده‌ك چيايێن موكم د عه‌ردى ڕا دانان، وبه‌ره‌كه‌ت هاڤێته عه‌ردى دا خێره‌كا به‌رده‌وام بۆ خه‌لكى تێدا هه‌بت، ووى ڕزقێ خه‌لكى ژ خوارنێ وتشتێ باشییا وان تێدا بت د چار ڕۆژان دا ل عه‌ردى دانان: دو ڕۆژان عه‌رد تێدا ئافراند، ودو ڕۆژان چيا وڕزق دانا تێدا، ئه‌ڤه ئاشكه‌راكرنه‌كه بۆ پسياركه‌ران، يێن كو بڤێن ڤێ چه‌ندێ بزانن.
ثُمَّ ٱسۡتَوَىٰٓ إِلَى ٱلسَّمَآءِ وَهِيَ دُخَانٞ فَقَالَ لَهَا وَلِلۡأَرۡضِ ٱئۡتِيَا طَوۡعًا أَوۡ كَرۡهٗا قَالَتَآ أَتَيۡنَا طَآئِعِينَ ﴿١١﴾
پاشى وى قه‌ستا عه‌سمانى كر، وئه‌و به‌رى هنگى دوكێل بوو، ڤێجا وى گۆته عه‌سمانى وعه‌درى: هوين ب دلێ خۆ يان ب زۆرى بكه‌ڤنه بن ئه‌مرێ من. وان گۆت: ئه‌م ب دلێ خۆ هاتين، وژبلی حه‌زكرن وئيرادا ته مه چو حه‌زكرن وئيراده نينن.
فَقَضَىٰهُنَّ سَبۡعَ سَمَٰوَاتٖ فِي يَوۡمَيۡنِ وَأَوۡحَىٰ فِي كُلِّ سَمَآءٍ أَمۡرَهَاۚ وَزَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنۡيَا بِمَصَٰبِيحَ وَحِفۡظٗاۚ ذَٰلِكَ تَقۡدِيرُ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡعَلِيمِ ﴿١٢﴾
ئينا خودێ ئافراندن ودورستكرنا هه‌ر حه‌فت عه‌سمانان د دو ڕۆژان دا پێكئينا، و ب ڤێ چه‌ندێ ژ به‌ر حكمه‌ته‌كا خودێ پێ دزانت ئافراندنا عه‌رد وعه‌سمانان د شه‌ش ڕۆژان دا ب دويماهى هات، هه‌ر چه‌نده خودێ دشيا وان د ئێك ده‌ليڤه‌يێ دا بئافرينت، ووى د هه‌ر عه‌سمانه‌كى دا وه‌حى ب وى كار ووێ فه‌رمانێ هنارت يا وى تێدا ڤياى، ومه عه‌سمانێ دنيايێ ب ستێرێن گه‌ش خه‌ملاند، ودا ئه‌و پێ ژ وان شه‌يتانان بێته پاراستن يێن كو ب دزى ڤه گوهدانێ دكه‌ن، ئه‌و ئافراندنا جوان پيڤان وقه‌ده‌را وى خودايیه يێ د ملكێ خۆ دا زال، ويێ پڕزانا ئه‌وێ زانينا وى دۆر ل هه‌مى تشتان گرتى.
فَإِنۡ أَعۡرَضُواْ فَقُلۡ أَنذَرۡتُكُمۡ صَٰعِقَةٗ مِّثۡلَ صَٰعِقَةِ عَادٖ وَثَمُودَ ﴿١٣﴾
ڤێجا ئه‌گه‌ر ڤان دره‌وپێكه‌ران پشتى ڤێ هه‌مى ئاشكه‌راكرنا سالۆخه‌تێن خودايێ مه‌زن وقورئانا پيرۆز پشت دا، تو بێژه وان: ب ڕاستى من هوين ژ وێ عه‌زابێ ترساندن يا كو هه‌وه ژ بن ببه‌ت وه‌كى عه‌زابا عاد وثه‌موودییان ده‌مێ وان كوفر ب خودايێ خۆ كرى وگوهدارییا پێغه‌مبه‌رێن وى نه‌كرى.
إِذۡ جَآءَتۡهُمُ ٱلرُّسُلُ مِنۢ بَيۡنِ أَيۡدِيهِمۡ وَمِنۡ خَلۡفِهِمۡ أَلَّا تَعۡبُدُوٓاْ إِلَّا ٱللَّهَۖ قَالُواْ لَوۡ شَآءَ رَبُّنَا لَأَنزَلَ مَلَـٰٓئِكَةٗ فَإِنَّا بِمَآ أُرۡسِلۡتُم بِهِۦ كَٰفِرُونَ ﴿١٤﴾
ده‌مێ هنده‌ك پێغه‌مبه‌ر ل دويڤ هنده‌كان بۆ عاد وثه‌موودییان هاتين، فه‌رمان ب په‌رستنا خودايه‌كێ ب تنێ ل وان كرى، ئينا وان گۆته پێغه‌مبه‌رێن خۆ: ئه‌گه‌ر خودايێ مه ڤيابا ئه‌م په‌رستنا وى ب تنێ بكه‌ين وچو شريكان بۆ چێ نه‌كه‌ين، ئه‌و دا هنده‌ك فريشته‌يان بۆ مه ژ عه‌سمانى ب وێ ئينته خوارێ يا هوين مه بۆ گازى دكه‌ن، نه‌كو دا هه‌وه بۆ مه هنێرت وهوين ژى وه‌كى مه مرۆڤن، ڤێجا هندى ئه‌مين ئه‌م ب وێ يا خودێ هوين بۆ مه پێ هنارتين دكافرين.