ڕاستەوخۆ هەرە ناڤەڕۆکێ
بەڕنامە

قورئانا پیرۆز › سورەتا هود › ئایەتا ١٠٣

سورەتا هود · ئایەتا ١٠٣ ب تەفسیرا کوردی

Hud

  • مەککەهێ
  • ١٢٣ ئایەت
  • جوز ١١–١٢

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر

  1. وَمَا ظَلَمۡنَٰهُمۡ وَلَٰكِن ظَلَمُوٓاْ أَنفُسَهُمۡۖ فَمَآ أَغۡنَتۡ عَنۡهُمۡ ءَالِهَتُهُمُ ٱلَّتِي يَدۡعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مِن شَيۡءٖ لَّمَّا جَآءَ أَمۡرُ رَبِّكَۖ وَمَا زَادُوهُمۡ غَيۡرَ تَتۡبِيبٖ ﴿١٠١﴾

    وتێبرنا وان تشته‌كێ نه‌حه‌ق نه‌بوو، به‌لكى وان ب شركێ وخرابكارییا د عه‌ردى دا زۆردارى ل خۆ كربوو، وئه‌و خوداوه‌ندێن وان ژبلی خودێ دوعا ژێ دكرن ودخواست كو خرابییێ ژ وان دوير بكه‌ن چو مفا نه‌گه‌هانده‌ وان ده‌مێ فه‌رمانا خودايێ ته‌ ب عه‌زابدانا وان هاتى، وخوداوه‌ندێن وان ژبلی تێچوون وزيانێ تشته‌ك ل وان زێده‌ نه‌كر.

  2. وَكَذَٰلِكَ أَخۡذُ رَبِّكَ إِذَآ أَخَذَ ٱلۡقُرَىٰ وَهِيَ ظَٰلِمَةٌۚ إِنَّ أَخۡذَهُۥٓ أَلِيمٞ شَدِيدٌ ﴿١٠٢﴾

    وكانێ چاوا من خه‌لكێ وان گوندێن زۆردار ب عه‌زابێ گرتن ده‌مێ وان بێ ئه‌مرییا من كرى، وه‌سا ئه‌ز دێ خه‌لكێ گوندێن دى ژى ب عه‌زابێ گرم ئه‌گه‌ر وان ب كوفرا ب خودێ ونه‌گوهدارییا وى زۆردارى ل خۆ كر. هندى گرتنا وییه‌ ب عه‌زابێ يا ب ئێش ودژواره‌.

  3. إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗ لِّمَنۡ خَافَ عَذَابَ ٱلۡأٓخِرَةِۚ ذَٰلِكَ يَوۡمٞ مَّجۡمُوعٞ لَّهُ ٱلنَّاسُ وَذَٰلِكَ يَوۡمٞ مَّشۡهُودٞ ﴿١٠٣﴾

    هندى د گرتنا مه‌ دايه‌ بۆ خه‌لكێ گوندێن زۆردار شيره‌ت وعيبره‌ته‌ك بۆ وى هه‌يه‌ يێ ژ عه‌زابا خودێ يا ل ڕۆژا قيامه‌تێ بترست، ئه‌وێ ڕۆژا مرۆڤ هه‌مى تێدا بۆ حسێبێ وجزادانێ دئێنه‌ كۆمكرن، وخه‌لك هه‌مى وێ ڕۆژێ دبينن.

  4. وَمَا نُؤَخِّرُهُۥٓ إِلَّا لِأَجَلٖ مَّعۡدُودٖ ﴿١٠٤﴾

    وئه‌م ڕۆژا قيامه‌تێ ژ هه‌وه‌ پاشڤه‌ نابه‌ین بۆ ده‌مه‌كێ ل نك مه‌ ئاشكه‌را نه‌بت، نه‌ ئه‌و ژ وى ده‌مێ كێمتر لێ دئێت يێ مه‌ بۆ داناى نه‌ زێده‌تر.

  5. يَوۡمَ يَأۡتِ لَا تَكَلَّمُ نَفۡسٌ إِلَّا بِإِذۡنِهِۦۚ فَمِنۡهُمۡ شَقِيّٞ وَسَعِيدٞ ﴿١٠٥﴾

    ده‌مێ ڕۆژا قيامه‌تێ دئێت، نه‌فسه‌ك بێ ده‌ستويرییا خودايێ خۆ نائاخڤت، ڤێجا ژ وان هه‌يه‌ يێ دل نه‌خۆش وهێژاى عه‌زابێ، و ژ وان هه‌يه‌ يێ دلشاد وقه‌نجى د گه‌ل هاتییه‌كرن.