surah011سورەتا هود · ئایەتا ١٠٤ ب تەفسیرا کوردی

وَكَذَٰلِكَ أَخۡذُ رَبِّكَ إِذَآ أَخَذَ ٱلۡقُرَىٰ وَهِيَ ظَٰلِمَةٌۚ إِنَّ أَخۡذَهُۥٓ أَلِيمٞ شَدِيدٌ ﴿١٠٢﴾

وكانێ چاوا من خه‌لكێ وان گوندێن زۆردار ب عه‌زابێ گرتن ده‌مێ وان بێ ئه‌مرییا من كرى، وه‌سا ئه‌ز دێ خه‌لكێ گوندێن دى ژى ب عه‌زابێ گرم ئه‌گه‌ر وان ب كوفرا ب خودێ ونه‌گوهدارییا وى زۆردارى ل خۆ كر. هندى گرتنا وییه‌ ب عه‌زابێ يا ب ئێش ودژواره‌.

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗ لِّمَنۡ خَافَ عَذَابَ ٱلۡأٓخِرَةِۚ ذَٰلِكَ يَوۡمٞ مَّجۡمُوعٞ لَّهُ ٱلنَّاسُ وَذَٰلِكَ يَوۡمٞ مَّشۡهُودٞ ﴿١٠٣﴾

هندى د گرتنا مه‌ دايه‌ بۆ خه‌لكێ گوندێن زۆردار شيره‌ت وعيبره‌ته‌ك بۆ وى هه‌يه‌ يێ ژ عه‌زابا خودێ يا ل ڕۆژا قيامه‌تێ بترست، ئه‌وێ ڕۆژا مرۆڤ هه‌مى تێدا بۆ حسێبێ وجزادانێ دئێنه‌ كۆمكرن، وخه‌لك هه‌مى وێ ڕۆژێ دبينن.

وَمَا نُؤَخِّرُهُۥٓ إِلَّا لِأَجَلٖ مَّعۡدُودٖ ﴿١٠٤﴾

وئه‌م ڕۆژا قيامه‌تێ ژ هه‌وه‌ پاشڤه‌ نابه‌ین بۆ ده‌مه‌كێ ل نك مه‌ ئاشكه‌را نه‌بت، نه‌ ئه‌و ژ وى ده‌مێ كێمتر لێ دئێت يێ مه‌ بۆ داناى نه‌ زێده‌تر.

يَوۡمَ يَأۡتِ لَا تَكَلَّمُ نَفۡسٌ إِلَّا بِإِذۡنِهِۦۚ فَمِنۡهُمۡ شَقِيّٞ وَسَعِيدٞ ﴿١٠٥﴾

ده‌مێ ڕۆژا قيامه‌تێ دئێت، نه‌فسه‌ك بێ ده‌ستويرییا خودايێ خۆ نائاخڤت، ڤێجا ژ وان هه‌يه‌ يێ دل نه‌خۆش وهێژاى عه‌زابێ، و ژ وان هه‌يه‌ يێ دلشاد وقه‌نجى د گه‌ل هاتییه‌كرن.

فَأَمَّا ٱلَّذِينَ شَقُواْ فَفِي ٱلنَّارِ لَهُمۡ فِيهَا زَفِيرٞ وَشَهِيقٌ ﴿١٠٦﴾

ڤێجا هندى ئه‌ون يێن د دنيايێ دا ژ به‌ر باوه‌رییا وان يا خراب وكارێ وان يێ نه‌باش دل نه‌خۆش بووين، جهێ وان ئاگره‌، ژ به‌ر دژوارییا وێ عه‌زابێ يا ئه‌و ل وێرێ تێدا ب كرێتترين ڕه‌نگ ئه‌و بێهنا خۆ به‌ردده‌ن ودهلكێشن.