قورئانا پیرۆز › سورەتا هود › ئایەتا ١٠٦
سورەتا هود · ئایەتا ١٠٦ ب تەفسیرا کوردی
Hud
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَمَا نُؤَخِّرُهُۥٓ إِلَّا لِأَجَلٖ مَّعۡدُودٖ ﴿١٠٤﴾
وئه‌م ڕۆژا قيامه‌تێ ژ هه‌وه پاشڤه نابه‌ین بۆ ده‌مه‌كێ ل نك مه ئاشكه‌را نه‌بت، نه ئه‌و ژ وى ده‌مێ كێمتر لێ دئێت يێ مه بۆ داناى نه زێده‌تر.
يَوۡمَ يَأۡتِ لَا تَكَلَّمُ نَفۡسٌ إِلَّا بِإِذۡنِهِۦۚ فَمِنۡهُمۡ شَقِيّٞ وَسَعِيدٞ ﴿١٠٥﴾
ده‌مێ ڕۆژا قيامه‌تێ دئێت، نه‌فسه‌ك بێ ده‌ستويرییا خودايێ خۆ نائاخڤت، ڤێجا ژ وان هه‌يه يێ دل نه‌خۆش وهێژاى عه‌زابێ، و ژ وان هه‌يه يێ دلشاد وقه‌نجى د گه‌ل هاتییه‌كرن.
فَأَمَّا ٱلَّذِينَ شَقُواْ فَفِي ٱلنَّارِ لَهُمۡ فِيهَا زَفِيرٞ وَشَهِيقٌ ﴿١٠٦﴾
ڤێجا هندى ئه‌ون يێن د دنيايێ دا ژ به‌ر باوه‌رییا وان يا خراب وكارێ وان يێ نه‌باش دل نه‌خۆش بووين، جهێ وان ئاگره، ژ به‌ر دژوارییا وێ عه‌زابێ يا ئه‌و ل وێرێ تێدا ب كرێتترين ڕه‌نگ ئه‌و بێهنا خۆ به‌ردده‌ن ودهلكێشن.
خَٰلِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ ٱلسَّمَٰوَٰتُ وَٱلۡأَرۡضُ إِلَّا مَا شَآءَ رَبُّكَۚ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٞ لِّمَا يُرِيدُ ﴿١٠٧﴾
هه‌ر وهه‌ر ئه‌و دێ تێدا مينن هندى عه‌سمان وعه‌رد هه‌بن، ڤێجا نه عه‌زابا وان ب دويماهى دئێت ونه دئێته ڤه‌بڕين، به‌لكى ئه‌و هه‌ر یا به‌رده‌وامه، وه‌سا تێ نه‌بت ئه‌گه‌ر خودايێ ته ڤيا گونه‌هكارێن خه‌لكێ ته‌وحيدێ پشتى ده‌مه‌كى ژ ئاگرى بينته ده‌ر. هندى خودايێ ته‌يه -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- هه‌ر تشته‌كێ وى بڤێت ئه‌و دكه‌ت.
۞وَأَمَّا ٱلَّذِينَ سُعِدُواْ فَفِي ٱلۡجَنَّةِ خَٰلِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ ٱلسَّمَٰوَٰتُ وَٱلۡأَرۡضُ إِلَّا مَا شَآءَ رَبُّكَۖ عَطَآءً غَيۡرَ مَجۡذُوذٖ ﴿١٠٨﴾
وئه‌وێن خودێ دلشادى ب ڕزقێ وان كرى ئه‌و دێ چنه د به‌حه‌شتێ دا هندى عه‌سمان وعه‌رد هه‌بن ئه‌و دێ تێدا بن، ئه‌و ده‌سته‌ك تێ نه‌بت يا خودێ ڤياى وان گيرۆ بكه‌ت، كو گونه‌هكارێن خه‌لكێ ته‌وحيدێنه، ئه‌و ده‌مه‌كى دێ ميننه د ئاگرى دا پاشى ب حه‌زكرن ودلۆڤانییا خودێ ئه‌و دێ ژ ئاگرى ده‌ركه‌ڤن وچنه به‌حه‌شتێ، وخودايێ ته دانه‌كا بێ ڤه‌بڕين د به‌حه‌شتێ دا دێ ده‌ته ڤان دلشادان.