قورئانا پیرۆز › سورەتا هود › ئایەتا ٣٥
سورەتا هود · ئایەتا ٣٥ ب تەفسیرا کوردی
Hud
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
قَالَ إِنَّمَا يَأۡتِيكُم بِهِ ٱللَّهُ إِن شَآءَ وَمَآ أَنتُم بِمُعۡجِزِينَ ﴿٣٣﴾
نووحى گۆته ملله‌تێ خۆ: هندى خودێیه ئه‌و ب تنێیه دشێت عه‌زابێ ب سه‌ر هه‌وه دا بينت چى گاڤا وى ڤيا، وئه‌گه‌ر وى ڤيا هه‌وه عه‌زاب بده‌ت هوين نه‌شێن خۆ ژ ده‌ست وى ده‌ربێخن؛ چونكى چو تشت نه ل عه‌ردى نه ل عه‌سمانى نه‌شێت وى بێزار بكه‌ت.
وَلَا يَنفَعُكُمۡ نُصۡحِيٓ إِنۡ أَرَدتُّ أَنۡ أَنصَحَ لَكُمۡ إِن كَانَ ٱللَّهُ يُرِيدُ أَن يُغۡوِيَكُمۡۚ هُوَ رَبُّكُمۡ وَإِلَيۡهِ تُرۡجَعُونَ ﴿٣٤﴾
وشيره‌تكرن وخۆوه‌ستاندنا من ب هه‌وه ڤه كو هوين باوه‌رییێ بينن چو مفایى ناگه‌هينته هه‌وه، ئه‌گه‌ر خودێ ڤيابت كو هه‌وه ڕێ به‌رزه بكه‌ت وتێ ببه‌ت، ئه‌وه خودايێ هه‌وه، وهوين ل ئاخره‌تێ بۆ حسێبێ وجزادانێ دێ زڤڕنه نك وى.
أَمۡ يَقُولُونَ ٱفۡتَرَىٰهُۖ قُلۡ إِنِ ٱفۡتَرَيۡتُهُۥ فَعَلَيَّ إِجۡرَامِي وَأَنَا۠ بَرِيٓءٞ مِّمَّا تُجۡرِمُونَ ﴿٣٥﴾
یان ما ئه‌ڤ بوتپه‌رێسه ژ ملله‌تێ نووحى دبێژن: نووحى ئه‌ڤ گۆتنه ژ نك خۆ چێكرییه؟ تو بێژه وان: ئه‌گه‌ر من ئه‌و ژ نك خۆ گۆتبت و ب دويڤ خودێ ڤه نابت، گونه‌ها وێ چه‌ندێ ل سه‌ر من ب تنێیه، وئه‌گه‌ر ئه‌ز يێ ڕاستگۆبم يێن تاوانبار وگونه‌هكار هوينن، وئه‌زێ به‌ريمه ژ كوفر ودره‌و وتاوانا هه‌وه.
وَأُوحِيَ إِلَىٰ نُوحٍ أَنَّهُۥ لَن يُؤۡمِنَ مِن قَوۡمِكَ إِلَّا مَن قَدۡ ءَامَنَ فَلَا تَبۡتَئِسۡ بِمَا كَانُواْ يَفۡعَلُونَ ﴿٣٦﴾
وده‌مێ عه‌زاب ل سه‌ر ملله‌تێ نووحى سلاڤ لێ بن فه‌ربووى، خودێ وه‌حى بۆ وى هنارت كو ژ وان پێڤه‌تر يێن به‌رى نوكه باوه‌رى ئيناى كه‌سه‌كێ دى ژ وان باوه‌رییێ نائينت، ڤێجا تو -ئه‌ى نووح- ژ به‌ر كارێ وان دكر ب خه‌م نه‌كه‌ڤه.
وَٱصۡنَعِ ٱلۡفُلۡكَ بِأَعۡيُنِنَا وَوَحۡيِنَا وَلَا تُخَٰطِبۡنِي فِي ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓاْ إِنَّهُم مُّغۡرَقُونَ ﴿٣٧﴾
وتو ل به‌ر چاڤێن مه و ب فه‌رمان وهاریكارییا مه پاپۆڕێ چێكه، وتو یێ ل ژێر پاراستنا مه، وتو داخوازێ ژ من نه‌كه كو ئه‌ز ڤان يێن ب كوفرێ زۆردارى ل خۆ كرى ژ ملله‌تێ ته ڤه‌هێلم، هندى ئه‌ون ئه‌و ب تووفانێ دێ خندقن. وئه‌ڤ ئايه‌ته هندێ دگه‌هينت كو سالۆخه‌تێ چاڤى بۆ خودێ ب ڕه‌نگه‌كێ هێژاى وى بت هه‌يه.