قورئانا پیرۆز › سورەتا هود › ئایەتا ٤٦
سورەتا هود · ئایەتا ٤٦ ب تەفسیرا کوردی
Hud
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَقِيلَ يَـٰٓأَرۡضُ ٱبۡلَعِي مَآءَكِ وَيَٰسَمَآءُ أَقۡلِعِي وَغِيضَ ٱلۡمَآءُ وَقُضِيَ ٱلۡأَمۡرُ وَٱسۡتَوَتۡ عَلَى ٱلۡجُودِيِّۖ وَقِيلَ بُعۡدٗا لِّلۡقَوۡمِ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٤٤﴾
و -پشتى ملله‌تێ نووحى تێچووى- خودێ گۆته عه‌ردى: ئه‌ى عه‌ردۆ تو ئاڤا خۆ داعويره، وئه‌ى عه‌سمان بارانێ ڕاوه‌ستينه، وئاڤ كێمبوو وهشكبوو، وفه‌رمانا خودێ ب تێبرنا ملله‌تێ نووحى ب جهـ هات، وپاپۆڕ ل سه‌ر چيايێ جوودى ڕاوه‌ستا، وهاته گۆتن: دويركرن وتێچوون بۆ وى ملله‌تێ زۆردار بت يێ پێ ل توخويبێن خودێ داناى، وباوه‌رى نه‌ئيناى.
وَنَادَىٰ نُوحٞ رَّبَّهُۥ فَقَالَ رَبِّ إِنَّ ٱبۡنِي مِنۡ أَهۡلِي وَإِنَّ وَعۡدَكَ ٱلۡحَقُّ وَأَنتَ أَحۡكَمُ ٱلۡحَٰكِمِينَ ﴿٤٥﴾
ونووحى گازى خودايێ خۆ كر وگۆت: خودايێ من ته سۆز دابوو من كو تو من وعه‌يالێ من ژ خه‌ندقاندن وتێچوونێ ڕزگار بكه‌ى، وهندى ئه‌ڤ كوڕێ منه ئێك ژ مرۆڤێن منه، وهندى سۆزا ته‌يه ئه‌و ڕاستییه يا چو خيلاف تێدا نه، وتو ژ هه‌مى حوكمداران دادكه‌رترى.
قَالَ يَٰنُوحُ إِنَّهُۥ لَيۡسَ مِنۡ أَهۡلِكَۖ إِنَّهُۥ عَمَلٌ غَيۡرُ صَٰلِحٖۖ فَلَا تَسۡـَٔلۡنِ مَا لَيۡسَ لَكَ بِهِۦ عِلۡمٌۖ إِنِّيٓ أَعِظُكَ أَن تَكُونَ مِنَ ٱلۡجَٰهِلِينَ ﴿٤٦﴾
خودێ گۆت: ئه‌ى نووح، هندى ئه‌و كوڕێ ته‌يه يێ تێچووى ئه‌و نه ژ وان مرۆڤێن ته‌يه يێن من سۆز دايه ته كو ئه‌ز وان ڕزگار بكه‌م؛ چونكى ئه‌و كافره، وكارێ وى نه يێ چاكه، وئه‌ز ته ژ هندێ دده‌مه پاش كو تو پسيارا تشته‌كێ تو چو ژێ نه‌زانى ژ من بكه‌ى، هندى ئه‌زم ئه‌ز شيره‌تێ ل ته دكه‌م دا تو ب پسياركرنا ڤى تشتى نه‌بییه ژ نه‌زانان.
قَالَ رَبِّ إِنِّيٓ أَعُوذُ بِكَ أَنۡ أَسۡـَٔلَكَ مَا لَيۡسَ لِي بِهِۦ عِلۡمٞۖ وَإِلَّا تَغۡفِرۡ لِي وَتَرۡحَمۡنِيٓ أَكُن مِّنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ ﴿٤٧﴾
نووحى گۆت: خودايێ من هندى ئه‌زم ئه‌ز خۆ ب ته دپارێزم كو ئه‌ز پسيارا وى تشتى ژ ته بكه‌م يێ من چو زانين پێ نه‌هه‌ى، وئه‌گه‌ر تو گونه‌ها من ژێ نه‌به‌ى، و ب دلۆڤانییا خۆ دلۆڤانییێ ب من نه‌به‌ى، ئه‌ز دێ ژ وان بم يێن زيان گه‌هاندییه خۆ.
قِيلَ يَٰنُوحُ ٱهۡبِطۡ بِسَلَٰمٖ مِّنَّا وَبَرَكَٰتٍ عَلَيۡكَ وَعَلَىٰٓ أُمَمٖ مِّمَّن مَّعَكَۚ وَأُمَمٞ سَنُمَتِّعُهُمۡ ثُمَّ يَمَسُّهُم مِّنَّا عَذَابٌ أَلِيمٞ ﴿٤٨﴾
خودێ گۆت: ئه‌ى نووح ب ته‌ناهى وسلامه‌تى ژ لايێ مه ڤه تو ژ پاپۆڕێ وه‌ره خوارێ، و ب پيرۆزى ڤه ل سه‌ر ته و ل سه‌ر وان ملله‌تێن د گه‌ل ته دا. وهنده‌ك كۆم وملله‌ت هه‌نه ئه‌م د ژينا دنيايێ دا خۆشییێ دێ ده‌ينێ، حه‌تا ڕۆژا وان دئێت، پاشى عه‌زابه‌كا ب ئێش ژ لايێ مه‌ڤه ل ڕۆژا قيامه‌تێ دێ گه‌هته وان.