قورئانا پیرۆز › سورەتا إبراهيم › ئایەتا ١٩
سورەتا إبراهيم · ئایەتا ١٩ ب تەفسیرا کوردی
Ibrahim
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
يَتَجَرَّعُهُۥ وَلَا يَكَادُ يُسِيغُهُۥ وَيَأۡتِيهِ ٱلۡمَوۡتُ مِن كُلِّ مَكَانٖ وَمَا هُوَ بِمَيِّتٖۖ وَمِن وَرَآئِهِۦ عَذَابٌ غَلِيظٞ ﴿١٧﴾
ئه‌و كافرێ خۆمه‌زنكه‌ر به‌رگه‌ڕيانێ دكه‌ت كو قورچان ل وێ كێم وخوينێ بده‌ت به‌لێ ئه‌و نه‌شێت وێ داعويرت؛ هندى هند يا پيس وكه‌ل وته‌عله، وعه‌زابا دژوار ژ هه‌ر ڕه‌نگه‌كى و ژ هه‌ر ئه‌ندامه‌كێ له‌شێ وى دئێتێ، وئه‌و نامرت وته‌نا نابت، وپشتى ڤێ عه‌زابێ عه‌زابه‌كا دى يا ب ئێش بۆ وى هه‌يه.
مَّثَلُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِرَبِّهِمۡۖ أَعۡمَٰلُهُمۡ كَرَمَادٍ ٱشۡتَدَّتۡ بِهِ ٱلرِّيحُ فِي يَوۡمٍ عَاصِفٖۖ لَّا يَقۡدِرُونَ مِمَّا كَسَبُواْ عَلَىٰ شَيۡءٖۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلضَّلَٰلُ ٱلۡبَعِيدُ ﴿١٨﴾
مه‌ته‌لا كريارێن كافران يێن چاك د دنيايێ دا، وه‌كى خێركرنێ ومرۆڤاينییێ، وه‌كى مه‌ته‌لا وێ خولییێیه يا كو هڕه‌بایه‌كێ دژوار ل ڕۆژه‌كا ب هڕ و با لێداى، ڤێجا تشته‌ك ژێ نه‌هێلاى، كارێ وان ئه‌ها ب ڤى ڕه‌نگییه تشته‌كێ مفاى ژێ بگه‌هينته وان ئه‌و ل نك خودێ نابينن؛ چونكى كوفرێ ئه‌و هه‌مى د گه‌ل خۆ برییه وه‌كى هڕه‌باى خولی برى، ئه‌و كار وكريارێ بێ بناخه ئه‌وه به‌رزه‌بوونا دوير ژ ڕێكا ڕاست.
أَلَمۡ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ بِٱلۡحَقِّۚ إِن يَشَأۡ يُذۡهِبۡكُمۡ وَيَأۡتِ بِخَلۡقٖ جَدِيدٖ ﴿١٩﴾
ئه‌ى كه‌سێ ئاخفتن بۆ دئێته كرن -ومه‌به‌ست پێ مرۆڤ هه‌مينه- ئه‌رێ ما تو نزانى كو خودێیه عه‌سمان وعه‌رد ب ڕه‌نگه‌كێ وه‌سا داين كو ببنه نيشانا كاربنه‌جهییا وى، ووى ئه‌و ژ قه‌ستا نه‌داينه، به‌لكى وى ئه‌و بۆ هندێ يێن داين دا بۆ مرۆڤان ببنه نيشان ل سه‌ر ته‌وحيد وشيانا خودێ، ڤێجا دا ئه‌و په‌رستنا وى ب تنێ بكه‌ن، وچو شريكان بۆ وى نه‌دانن؟ ئه‌گه‌ر وى بڤێت ئه‌و دێ هه‌وه به‌ت وملله‌ته‌كێ دى ژبلی هه‌وه ئينت ژ هه‌وه پتر گوهدارییا خودێ بكه‌ت.
وَمَا ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ بِعَزِيزٖ ﴿٢٠﴾
وتێبرنا هه‌وه وئينانا ملله‌ته‌كێ دى ژبلی هه‌وه ل به‌ر خودێ كاره‌كێ ب زه‌حمه‌ت نينه، به‌لكى كاره‌كێ ب ساناهییه.
وَبَرَزُواْ لِلَّهِ جَمِيعٗا فَقَالَ ٱلضُّعَفَـٰٓؤُاْ لِلَّذِينَ ٱسۡتَكۡبَرُوٓاْ إِنَّا كُنَّا لَكُمۡ تَبَعٗا فَهَلۡ أَنتُم مُّغۡنُونَ عَنَّا مِنۡ عَذَابِ ٱللَّهِ مِن شَيۡءٖۚ قَالُواْ لَوۡ هَدَىٰنَا ٱللَّهُ لَهَدَيۡنَٰكُمۡۖ سَوَآءٌ عَلَيۡنَآ أَجَزِعۡنَآ أَمۡ صَبَرۡنَا مَا لَنَا مِن مَّحِيصٖ ﴿٢١﴾
وچێكرى ژ گۆڕێن خۆ ده‌ركه‌فتن، وهه‌مى بۆ خودايێ ئێك و ب سه‌رڤه‌هاتى ئاشكه‌رابوون؛ دا ئه‌و حوكمى د ناڤبه‌را وان دا بكه‌ت، ڤێجا دويكه‌فتى دێ بێژنه سه‌ركێشێن خۆ: هندى ئه‌م بووين ئه‌م د دنيايێ دا دويكه‌فتییێن هه‌وه بووين، مه ب گۆتنا هه‌وه دكر، ئه‌رێ ڤێجا هوين -ئه‌ڤرۆ- تشته‌كى ژ عه‌زابا خودێ دێ ژ مه پاشڤه‌به‌ن وه‌كى هه‌وه سۆز ددا مه؟ سه‌ركێش دبێژن: ئه‌گه‌ر خودێ به‌رێ مه دابا باوه‌رییێ ئه‌م ژى دا به‌رێ هه‌وه ده‌ينێ، به‌لێ وى به‌رێ مه نه‌دايێ، وئه‌م به‌رزه‌كرين ڤێجا مه ژى هوين به‌رزه‌كرن، ئه‌م وهوين د وه‌كى ئێكين چ هه‌دارا مه بێت يان نه‌ئێت، مه چو جهێن ڕه‌ڤێ نينن ئه‌م ژ عه‌زابێ بڕه‌ڤينێ.