قورئانا پیرۆز › سورەتا إبراهيم › ئایەتا ٢٤
سورەتا إبراهيم · ئایەتا ٢٤ ب تەفسیرا کوردی
Ibrahim
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
وَقَالَ ٱلشَّيۡطَٰنُ لَمَّا قُضِيَ ٱلۡأَمۡرُ إِنَّ ٱللَّهَ وَعَدَكُمۡ وَعۡدَ ٱلۡحَقِّ وَوَعَدتُّكُمۡ فَأَخۡلَفۡتُكُمۡۖ وَمَا كَانَ لِيَ عَلَيۡكُم مِّن سُلۡطَٰنٍ إِلَّآ أَن دَعَوۡتُكُمۡ فَٱسۡتَجَبۡتُمۡ لِيۖ فَلَا تَلُومُونِي وَلُومُوٓاْ أَنفُسَكُمۖ مَّآ أَنَا۠ بِمُصۡرِخِكُمۡ وَمَآ أَنتُم بِمُصۡرِخِيَّ إِنِّي كَفَرۡتُ بِمَآ أَشۡرَكۡتُمُونِ مِن قَبۡلُۗ إِنَّ ٱلظَّـٰلِمِينَ لَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ ﴿٢٢﴾
وپشتى خودێ حسێب د گه‌ل به‌نییێن خۆ كرى، وفه‌رمان د ده‌ر حه‌قا وان دا داى، وبه‌حه‌شتى چووينه به‌حه‌شتێ وجه‌هنه‌مى چووينه جه‌هنه‌مێ، شه‌يتانى گۆت: هندى خودێیه سۆز ب ڕاستى دابوو هه‌وه كو ئه‌و هه‌وه زێندى بكه‌ته‌ڤه وهه‌وه جزا بده‌ت، ومن سۆز ب نه‌حه‌قى دابوو هه‌وه كو زێنديكرن وجزادان نينه، ڤێجا من سۆزا خۆ ب جهـ نه‌ئينا، وچو ده‌سهه‌لاتدارى د ده‌ستێ من دا نه‌بوو كو ئه‌ز هه‌وه مه‌جبوور بكه‌م هوين دويكه‌فتنا من بكه‌ن، وچو هێجه‌ت ژى من نه‌بوون، به‌لێ من هوين بۆ كوفر وسه‌رداچوونێ ڤه‌خواندن وهه‌وه دويكه‌فتنا من كر، ڤێجا هوين لۆمه‌ى من نه‌كه‌ن ولۆمه‌ى خۆ بكه‌ن، گونه‌هـ گونه‌ها هه‌وه‌يه، نه ئه‌ز د هه‌وارا هه‌وه دئێم ونه هوين د هه‌وارا من دئێن، هندى ئه‌زم ئه‌زێ به‌ريمه ژ هندێ كو هه‌وه د دنيايێ دا ئه‌ز د گوهدانێ دا بۆ خودێ كريمه هه‌ڤپشك. هندى ئه‌ون يێن زۆردارى كرى كو گوهدانا حه‌قییێ نه‌كرى عه‌زابه‌كا ب ئێش ونه‌خۆش بۆ وان هه‌يه.
وَأُدۡخِلَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَٰتِ جَنَّـٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَا بِإِذۡنِ رَبِّهِمۡۖ تَحِيَّتُهُمۡ فِيهَا سَلَٰمٌ ﴿٢٣﴾
وئه‌وێن باوه‌رى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ئيناى وچاكى كرين بۆ وان به‌حه‌شتان هاتنه‌برن يێن ڕويبار د بن داروبار وقه‌سرێن وان دا دچن، ب ئانه‌هییا خودايێ خۆ چو جاران ئه‌و ژێ ده‌رناكه‌ڤن، ب سلاڤه‌كێ ژ خودێ وملياكه‌تێن وى وخودان باوه‌ران سلاڤ ل وان دئێته‌كرن.
أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ ضَرَبَ ٱللَّهُ مَثَلٗا كَلِمَةٗ طَيِّبَةٗ كَشَجَرَةٖ طَيِّبَةٍ أَصۡلُهَا ثَابِتٞ وَفَرۡعُهَا فِي ٱلسَّمَآءِ ﴿٢٤﴾
ئه‌رێ ما تو نابينى -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- كانێ چاوا خودێ مه‌ته‌له‌ك بۆ په‌يڤا ته‌وحيدێ (لا إله إلا الله) ب داره‌كا مه‌زن - كو دارقه‌سپه- ئينا، ڕه‌هێن وێ د عه‌ردى دا دموكمن، وچه‌قێن وێ ب لايێ عه‌سمانى ڤه دبلندن؟
تُؤۡتِيٓ أُكُلَهَا كُلَّ حِينِۭ بِإِذۡنِ رَبِّهَاۗ وَيَضۡرِبُ ٱللَّهُ ٱلۡأَمۡثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمۡ يَتَذَكَّرُونَ ﴿٢٥﴾
ئه‌و دار ب ئانه‌هییا خودايێ خۆ ل هه‌مى ده‌مان به‌رى ژ خۆ دده‌ت، دارا باوه‌رییێ ژى يا وه‌سايه ڕه‌هێن وێ ب باوه‌رى وكرنێ د دلێ خودان باوه‌رى دا دموكمن، چه‌قێن وێ ژ كريارێن چاك وئه‌خلاقێ باش ب نك خودێ ڤه بلند دبن، و د هه‌مى ده‌مان دا خێر ژێ دئێته ديتن. وخودێ مه‌ته‌لان بۆ مرۆڤان دئينت؛ دا ئه‌و بيرا خۆ لێ بينن، ووجه‌كێ بۆ خۆ ژێ وه‌ربگرن.
وَمَثَلُ كَلِمَةٍ خَبِيثَةٖ كَشَجَرَةٍ خَبِيثَةٍ ٱجۡتُثَّتۡ مِن فَوۡقِ ٱلۡأَرۡضِ مَا لَهَا مِن قَرَارٖ ﴿٢٦﴾
ومه‌ته‌لا په‌يڤه‌كا پيس -كو په‌يڤا كوفرێيه- وه‌كى داره‌كا پيس وتام ته‌عله، ژ سه‌ر عه‌ردى هاته هلكێشان؛ چونكى ڕه‌هێن وێ د سه‌ر عه‌ردن و د عه‌ردى دا نه دموكمن، چه‌قێن وێ نه دبلندن، كافر ژى يێ وه‌سايه چو خێر وموكمى د وى دا نينن، وچو كارێ وى يێ چاك بۆ خودێ ژى نائێته بلندكرن.