قورئانا پیرۆز › سورەتا إبراهيم › ئایەتا ٣١
سورەتا إبراهيم · ئایەتا ٣١ ب تەفسیرا کوردی
Ibrahim
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
جَهَنَّمَ يَصۡلَوۡنَهَاۖ وَبِئۡسَ ٱلۡقَرَارُ ﴿٢٩﴾
ووان ل ڕۆژا (به‌درێ) دويكه‌فتییێن خۆ ل وارێ تێبرنێ -كو جه‌هنه‌مه- دانان، ئه‌و دێ چنێ ودێ تام كه‌نه گه‌رما وێ، وئه‌و چ پيسه جهه ئه‌و لێ ئاكنجى دبن.
وَجَعَلُواْ لِلَّهِ أَندَادٗا لِّيُضِلُّواْ عَن سَبِيلِهِۦۗ قُلۡ تَمَتَّعُواْ فَإِنَّ مَصِيرَكُمۡ إِلَى ٱلنَّارِ ﴿٣٠﴾
وڤان كافران هنده‌ك هه‌ڤپشك بۆ خودێ د په‌رستنێ دا دانان؛ دا ئه‌و مرۆڤان پێ ژ دينێ وى دوير بكه‌ن، تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان: هوين د ژينا دنيايێ دا خۆشییێ ببه‌ن، ئه‌و زوى دێ چت، وهندى زڤڕين ودويماهییا هه‌وه‌يه بۆ عه‌زابا ئاگرییه.
قُل لِّعِبَادِيَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ يُقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُنفِقُواْ مِمَّا رَزَقۡنَٰهُمۡ سِرّٗا وَعَلَانِيَةٗ مِّن قَبۡلِ أَن يَأۡتِيَ يَوۡمٞ لَّا بَيۡعٞ فِيهِ وَلَا خِلَٰلٌ ﴿٣١﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان به‌نییێن من يێن باوه‌رى ئيناى: بلا ئه‌و ب دورستى ب كرنا نڤێژێ ڕاببن، وبلا ئه‌و هنده‌كێ ژ وى مالێ مه دايێ ڤه‌شارتى وئاشكه‌را د ڕێكێن خێرێ دا خه‌رج بكه‌ن، به‌رى كو ڕۆژا قيامه‌تێ بێت يا كو نه خۆكڕين ونه خێركرن تێدا چو مفاى ناگه‌هينته خودانى.
ٱللَّهُ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَأَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ فَأَخۡرَجَ بِهِۦ مِنَ ٱلثَّمَرَٰتِ رِزۡقٗا لَّكُمۡۖ وَسَخَّرَ لَكُمُ ٱلۡفُلۡكَ لِتَجۡرِيَ فِي ٱلۡبَحۡرِ بِأَمۡرِهِۦۖ وَسَخَّرَ لَكُمُ ٱلۡأَنۡهَٰرَ ﴿٣٢﴾
خودايێ مه‌زن ئه‌وه يێ عه‌سمان وعه‌رد ژ چونه‌يێ ئافراندين، وباران ژ عه‌ورى ئينا خوارێ، ڤێجا وى عه‌رد پشتى مرى پێ شينكره ڤه، و ڕزقێ هه‌وه ژێ ئيناده‌ر، وگه‌مى وپاپۆڕ بنده‌ستى هه‌وه كرن؛ دا ئه‌و ب فه‌رمانا وى وبۆ مفايێ هه‌وه د ده‌ريايێ دا بچن، ووى ڕويبار بۆ هه‌وه بنده‌ست كرن، دا ئه‌و هه‌وه وحه‌يوان وداروبارێ هه‌وه پێ ئاڤ بده‌ت.
وَسَخَّرَ لَكُمُ ٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَ دَآئِبَيۡنِۖ وَسَخَّرَ لَكُمُ ٱلَّيۡلَ وَٱلنَّهَارَ ﴿٣٣﴾
ووى ڕۆژ وهه‌يڤ بۆ هه‌وه بنده‌ست كرن هه‌ردو د زڤڕينا خۆ دا دبه‌رده‌وامن؛ دا مه‌صلحه‌تا هه‌وه پێ بقه‌تيێت، ووى شه‌ڤ بۆ ڕحه‌تى وته‌ناهییا هه‌وه دا، وڕۆژ بۆ ژيار وبه‌رگه‌ڕيانا هه‌وه دا.