ڕاستەوخۆ هەرە ناڤەڕۆکێ
بەڕنامە

قورئانا پیرۆز › سورەتا إبراهيم › ئایەتا ٣٣

سورەتا إبراهيم · ئایەتا ٣٣ ب تەفسیرا کوردی

Ibrahim

  • مەککەهێ
  • ٥٢ ئایەت
  • جوز ١٣

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر

  1. قُل لِّعِبَادِيَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ يُقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُنفِقُواْ مِمَّا رَزَقۡنَٰهُمۡ سِرّٗا وَعَلَانِيَةٗ مِّن قَبۡلِ أَن يَأۡتِيَ يَوۡمٞ لَّا بَيۡعٞ فِيهِ وَلَا خِلَٰلٌ ﴿٣١﴾

    تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه‌ وان به‌نییێن من يێن باوه‌رى ئيناى: بلا ئه‌و ب دورستى ب كرنا نڤێژێ ڕاببن، وبلا ئه‌و هنده‌كێ ژ وى مالێ مه‌ دايێ ڤه‌شارتى وئاشكه‌را د ڕێكێن خێرێ دا خه‌رج بكه‌ن، به‌رى كو ڕۆژا قيامه‌تێ بێت يا كو نه‌ خۆكڕين ونه‌ خێركرن تێدا چو مفاى ناگه‌هينته‌ خودانى.

  2. ٱللَّهُ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَأَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ فَأَخۡرَجَ بِهِۦ مِنَ ٱلثَّمَرَٰتِ رِزۡقٗا لَّكُمۡۖ وَسَخَّرَ لَكُمُ ٱلۡفُلۡكَ لِتَجۡرِيَ فِي ٱلۡبَحۡرِ بِأَمۡرِهِۦۖ وَسَخَّرَ لَكُمُ ٱلۡأَنۡهَٰرَ ﴿٣٢﴾

    خودايێ مه‌زن ئه‌وه‌ يێ عه‌سمان وعه‌رد ژ چونه‌يێ ئافراندين، وباران ژ عه‌ورى ئينا خوارێ، ڤێجا وى عه‌رد پشتى مرى پێ شينكره‌ ڤه‌، و ڕزقێ هه‌وه‌ ژێ ئيناده‌ر، وگه‌مى وپاپۆڕ بنده‌ستى هه‌وه‌ كرن؛ دا ئه‌و ب فه‌رمانا وى وبۆ مفايێ هه‌وه‌ د ده‌ريايێ دا بچن، ووى ڕويبار بۆ هه‌وه‌ بنده‌ست كرن، دا ئه‌و هه‌وه‌ وحه‌يوان وداروبارێ هه‌وه‌ پێ ئاڤ بده‌ت.

  3. وَسَخَّرَ لَكُمُ ٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَ دَآئِبَيۡنِۖ وَسَخَّرَ لَكُمُ ٱلَّيۡلَ وَٱلنَّهَارَ ﴿٣٣﴾

    ووى ڕۆژ وهه‌يڤ بۆ هه‌وه‌ بنده‌ست كرن هه‌ردو د زڤڕينا خۆ دا دبه‌رده‌وامن؛ دا مه‌صلحه‌تا هه‌وه‌ پێ بقه‌تيێت، ووى شه‌ڤ بۆ ڕحه‌تى وته‌ناهییا هه‌وه‌ دا، وڕۆژ بۆ ژيار وبه‌رگه‌ڕيانا هه‌وه‌ دا.

  4. وَءَاتَىٰكُم مِّن كُلِّ مَا سَأَلۡتُمُوهُۚ وَإِن تَعُدُّواْ نِعۡمَتَ ٱللَّهِ لَا تُحۡصُوهَآۗ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَظَلُومٞ كَفَّارٞ ﴿٣٤﴾

    و ژ هه‌ر تشته‌كێ هوين بخوازن وى يێ دايه‌ هه‌وه‌، وئه‌گه‌ر هوين قه‌نجییێن خودێ ل سه‌ر خۆ بهژمێرن هوين نه‌شێن وان هه‌مییان بهژمێرن؛ چونكى ئه‌و گه‌له‌كن. هندى مرۆڤه‌ گه‌له‌ك زۆردارییێ ل خۆ دكه‌ت، وگه‌له‌ك قه‌نجییێن خودايێ خۆ ڤه‌دشێرت.

  5. وَإِذۡ قَالَ إِبۡرَٰهِيمُ رَبِّ ٱجۡعَلۡ هَٰذَا ٱلۡبَلَدَ ءَامِنٗا وَٱجۡنُبۡنِي وَبَنِيَّ أَن نَّعۡبُدَ ٱلۡأَصۡنَامَ ﴿٣٥﴾

    وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- به‌حسێ ئيبراهيمى بكه‌ ده‌مێ وى دوعا ژ خودايێ خۆ كرى -پشتى كوڕێ خۆ ئيسماعيل وده‌يكا وى ل نهالا (مه‌كه‌هێ) ئاكنجى كرين- وگۆتى: خودايێ من تو (مه‌كه‌هێ) بكه‌ باژێره‌كێ ته‌نا هه‌ر كه‌سه‌كێ لێ بت يێ ژ خۆ پشتڕاست بت، وتو من وعه‌يالێ من ژ په‌رستنا صه‌نه‌مان دوير بكه‌.