قورئانا پیرۆز › سورەتا ق › ئایەتا ٣٧
سورەتا ق · ئایەتا ٣٧ ب تەفسیرا کوردی
Qaf
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تەفسیرا ساناهی — ماموستا تەحسین ئیبراهیم دۆسکی · ژێدەر
لَهُم مَّا يَشَآءُونَ فِيهَا وَلَدَيۡنَا مَزِيدٞ ﴿٣٥﴾
بۆ ڤان خودان باوه‌ران د به‌حه‌شتێ دا ئه‌و تشت هه‌يه يێ وان دڤێت، و د سه‌ر ڤێ ڕا يا مه دايه وان تشته‌كێ زێده‌تر بۆ وان ل نك مه هه‌يه، يا ژ هه‌مییێ مه‌زنتر به‌رێخۆدانا وانه بۆ خودايێ مه‌زن.
وَكَمۡ أَهۡلَكۡنَا قَبۡلَهُم مِّن قَرۡنٍ هُمۡ أَشَدُّ مِنۡهُم بَطۡشٗا فَنَقَّبُواْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ هَلۡ مِن مَّحِيصٍ ﴿٣٦﴾
وبه‌رى ڤان بوتپه‌رێسێن قوره‌يشییان مه گه‌له‌ك ملله‌ت تێبرينه، ئه‌و ژ ڤان ب هێزتر ودژوارتر بوون، ڤێجا ئه‌و ل وه‌لاتى گه‌ڕيابوون ووان ئه‌و ئاڤا كربوو وخراب كربوو، ئه‌رێ ما ڕه‌ڤه‌ك ژ عه‌زابا خودێ هه‌يه ئه‌گه‌ر ب سه‌ر وان دا هات؟
إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَذِكۡرَىٰ لِمَن كَانَ لَهُۥ قَلۡبٌ أَوۡ أَلۡقَى ٱلسَّمۡعَ وَهُوَ شَهِيدٞ ﴿٣٧﴾
د تێبرنا ملله‌تێن بۆرین دا بيرئينان وعيبره‌ته‌ك بۆ وى هه‌يه يێ دله‌ك هه‌بت پێ تێ بگه‌هت، يان گوهدارییێ بكه‌ت وخۆ بێ ئاگه‌هـ نه‌كه‌ت، ودلێ وى يێ ئاماده بت.
وَلَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَيۡنَهُمَا فِي سِتَّةِ أَيَّامٖ وَمَا مَسَّنَا مِن لُّغُوبٖ ﴿٣٨﴾
و ب ڕاستى هه‌ر حه‌فت عه‌سمان وعه‌رد وهه‌ر تشته‌كێ د ناڤبه‌رێ دا هه‌ى مه د شه‌ش ڕۆژان دا ئافراندن، وچو زه‌حمه‌ت ووه‌ستيان ب وێ چه‌ندێ ڤه نه‌گه‌هشته مه. وئه‌ڤ شيانا مه‌زن نيشانه ل سه‌ر هندێ كو خودێ دشێت مرییان زێندى بكه‌ت.
فَٱصۡبِرۡ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ قَبۡلَ طُلُوعِ ٱلشَّمۡسِ وَقَبۡلَ ٱلۡغُرُوبِ ﴿٣٩﴾
ڤێجا تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێهنا خۆ ل سه‌ر وێ گۆتنێ فره‌هـ بكه يا دره‌وپێكه‌ر دبێژن، هندى خودێیه ل به‌ر وان دانايه، وتو سپێدێ به‌رى ڕۆژ بهه‌لێت، وئێڤارى به‌رى ڕۆژ ئاڤاببت.